Αν έχει μία ατάκα το φετινό Πάσχα είναι “ο αγώνας συνεχίζεται”. Δεν το είπε χαμηλόμισθος που βόγκηξε με τα έξοδα του Πάσχα, ούτε εκδρομέας του Πάσχα προς Κυκλάδες στην επιστροφή του. Ήταν τα πρώτα λόγια της Εϋας Καϊλή όταν σταμάτησε η κράτηση της και βγήκε από τη φυλακή.

Πολλοί το σχολίασαν σκωπτικά, αλλά αυτή ήθελε να στείλει το μήνυμα πως δεν είναι ξεγραμμένη πολιτικά. Ποινικά, μια ποινή με αναστολή, άντε και κανά πρόστιμο και τέλος. Ο αγώνας είναι να επιστρέψει κάποια στιγμή στο μακρινό μέλλον στα πολιτικά δρώμενα. Δύσκολο, αλλά ποτέ μη λες ποτέ.

Σε βίους παράλληλους, η ευρωκαριέρα του Γεωργούλη (Γεωργ-ούλες) τελειώνει κάπου εδώ, μετά από τις καταγγελίες που τώρα βλέπουν το φως της δημοσιότητας και δεν αφορούν σεξουαλική παρενόχληση, αλλά βιασμό και ξυλοδαρμό, πράγματα που στην Εσπερία τα παίρνουν πολύ σοβαρά. Τους είναι δε παντελώς αδιάφορο αν έχουμε εκλογές σε λίγες εβδομάδες στην Ελλάδα ή σε ποιο κόμμα ανήκει ο κατηγορούμενος.

Η πολιτικοποίηση των ποινικών αδικημάτων είναι νεοελληνικό φαινόμενο κυρίως. Όπως και οι πεφτοσυννεφάκηδες.

Σε κάθε περίπτωση το τεκμήριο αθωότητας υπάρχει, αλλά για να φτάσουν οι βελγικές αρχές να ζητήσουν την άρση της ασυλίας ενός Ευρωβουλευτή κάτι θα έχουν στα χέρια τους, δεν το έχουν κάνει στο βρόντο.

Με αυτά και με αυτά και μιας και οι αιρετοί Ευρωβουλευτές μας ελέγχονται για σοβαρά αδικήματα, πάμε φουλ για επιστροφή στη λίστα, όπου τα κόμματα θα επιλέγουν ποιοι θα γίνονται Ευρωβουλευτές.

Θα χάσουμε από την Ευρωβουλή ηθοποιούς, ποδοσφαιριστές, δημοσιογράφους, τηλεπερσόνες και λοιπές προοδευτικές δυνάμεις, αλλά η κάθε επιλογή έχει το τίμημα της.

Ο αγώνας για πλέρια δημοκρατία θα συνεχιστεί από άλλα μετερίζια.