Πολύ εύστοχη η δήλωση του Υφυπουργού Εργασίας, που προέτρεψε τους δικηγόρους να γίνουν ντελιβεράδες. Ζήτησε συγγνώμη και τη μάζεψε αλλά η δημοσιότητα έμεινε. Πόσοι ήξεραν το επώνυμο του Υφυπουργού Εργασίας;

Είναι κρίμα να παίρνονται πίσω αυτές οι δηλώσεις, ώστε να μη χαθεί το νόημα της συζήτησης.

Έχει πάντως την αξία του πως κάποιος την είπε χοντρά στους δικηγόρους που από την εποχή του Βενιζέλου είναι η πολυπληθέστερη επαγγελματική ομάδα στο Κοινοβούλιο και πάντα φρόντιζαν να έχουν μια ελεύθερη, χωρίς δεσμεύσεις σχέση με την Εφορία.

Το εθνικό σπορ της φοροδιαφυγής/φοροαποφυγής θα συνεχιστεί ακόμη κι αν ζητηθεί από τους χειρούργους να πάνε στα σφαγεία.

Καλό είναι να μη στοχοποιούνται κλάδοι. Άλλωστε ο αναμάρτητος φορολογικά στην Ελλάδα, αυτός που δεν έκρυψε ποτέ εισοδήματα από την Εφορία, είναι ένα σχήμα θεωρητικό, μια τεχνητή κατασκευή, τελείως άσχετο με την πραγματικότητα.

Σου λέει ο άλλος εγώ είμαι μισθωτός δεν μπορώ να κρύψω.

Τα τυχόν ενοίκια τα δηλώνεις στο σύνολο τους;

Όταν πουλάς λάδι από τα χωράφια στο χωριό, κόβεις αποδείξεις ή τιμολόγια;

Εκεί δεν υπάρχει βράδυ για τη φοροδιαφυγή. Μόνο λάδι.

Στις οικοδομές δεν υπάρχει καν συζήτηση. Είναι μια free tax land, ένα δημιούργημα που θα έκανε κάθε αγνό αναρχονεοφιλελεύθερο να δακρύσει.

Αν κάποιος είναι αποκλειστικά και μόνο μισθωτός/συνταξιούχος ίσως είναι το αληθινό υποζύγιο. Αλλά στον ιδιωτικό τομέα υπάρχει και η μαύρη εργασία, ένας θεσμός με βαθιές ρίζες στην ελληνική επιχειρηματικότητα.

Εντωμεταξύ, όλοι οι σοβαροί οικονομολόγοι ξέρουν πως η παραοικονομία είναι ζωτικής σημασίας. Η μεγάλη της χρησιμότητα φάνηκε ιδιαίτερα μέσα στα Μνημόνια, που οι φοροεπιδρομές ήταν λίγο χειρότερες από τις επιδρομές των Καταλανών μισθοφόρων κάτι αιώνες πριν.

Επί της ουσίας λοιπόν, ο κάθε μαθητευόμενος Υφυπουργός μπορεί να πει ελάτε παιδιά να μαζέψουμε λίγο το χάλι, ντραπείτε λίγο όταν δηλώνετε εισοδήματα που αντιστοιχούν σε γεύματα μόνο με τσάι και μία φρυγανιά.

Δεν είναι απλά αρκετό, θα ήταν τομή, θα ήταν αληθινή μεταρρύθμιση.