Σύμφωνα με τις τρέχουσες και τελευταίες εξελίξεις ο πόλεμος στο Ιράν (που ξεκίνησε με πλήγματα των ΗΠΑ και του Ισραήλ στις 28 Φεβρουαρίου 2026) αποτελεί σοβαρό πρόβλημα για τις περισσότερες εθνικές οικονομίες, καθώς προκαλεί παγκόσμια αστάθεια,

Ωστόσο, συγκεκριμένα κράτη και κλάδοι καταγράφουν οικονομικά οφέλη λόγω αφενός της ανόδου των τιμών της ενέργειας και αφετέρου της γεωπολιτικής θέσης τους

Κράτη που ευνοούνται οικονομικά

Ρωσία: Θεωρείται ο κύριος ωφελημένος, καθώς ως μεγάλος εξαγωγέας ενέργειας εκτός Κόλπου επωφελείται άμεσα από την εκτόξευση των τιμών του πετρελαίου (που ξεπέρασαν στιγμιαία και τα 100$ το βαρέλι) ενώ έχει προϋπολογίσει 59 $ το βαρέλι, χωρίς παράλληλα να αντιμετωπίζει κίνδυνο για τις δικές της υποδομές. Δε είναι υπερβολή να πούμε πως η Ρωσία παίρνει μια βαθιά οικονομική ανάσα από τον πόλεμο στο Ιράν, με δεδομένη τη μακροχρόνια εμπλοκή της στον πόλεμο στην Ουκρανία και το συνακόλουθο κόστος που αυτός συνεπάγεται.

Νορβηγία & Καναδάς: Και οι δύο χώρες καταγράφουν αυξημένα έσοδα από τις εξαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου, λειτουργώντας ως εναλλακτικές πηγές εφοδιασμού για την παγκόσμια αγορά.

Ηνωμένες Πολιτείες (Ενεργειακός Τομέας): Παρά το υψηλό στρατιωτικό κόστος που οι πολεμικές επιχειρήσεις στο Ιράν συνεπάγονται, οι ΗΠΑ ως καθαρός εξαγωγέας ενέργειας βλέπουν κέρδη στον τομέα του σχιστολιθικού πετρελαίου. Μάλιστα τα οφέλη είναι άνισα κατανεμημένα λόγω του εγχώριου πληθωρισμού.

Βραζιλία & Γουιάνα: Η γεωγραφική τους θέση σημαίνει ύπαρξη ασφαλών οδών ναυσιπλοΐας και της απόφασης για αυξανόμενη παραγωγή πετρελαίου, τοποθετούνται ευνοϊκά στην αγορά πετρελαίου υπό το γεγονός πολεμικών εχθροπραξιών στον κόλπο.

Εκτός από τις χώρες είναι και οι συνήθως πολυεθνικοί κλάδοι που καταγράφουν κέρδη

Αμυντική Βιομηχανία: Εταιρείες αεροδιαστημικής και άμυνας βλέπουν τις μετοχές τους να ενισχύονται λόγω των αυξημένων παραγγελιών και της στρατιωτικής δραστηριότητας. Εταιρεία κατασκευής βλημάτων τουρκικών συμφερόντων που εδρεύει στο Τέξας, έλαβε μια τεράστια παραγγελία από τις ΗΠΑ, που θα προμηθεύσουν το Ισραήλ.

Εταιρείες Ενέργειας: Μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες οι οποίες λειτουργούν εκτός της ζώνης σύγκρουσης παρουσιάζουν σημαντική κερδοφορία.

Μεταλλωρύχοι Χρυσού: Ο χρυσός λειτουργεί ως «ασφαλές καταφύγιο», με την τιμή του να καταγράφει άνοδο 22% μόνο το 2026. 

Στον αντίποδα υπάρχουν οι οικονομικά χαμένοι από τις πολεμικές επιχειρήσεις:

Προφανώς το Ισραήλ είχε προϋπολογίσει τη δαπάνη: Το κόστος του πολέμου εκτιμάται σε περίπου 3 δισ. δολάρια (9,4 δισ. σέκελ) την εβδομάδα λόγω αφενός των στρατιωτικών δαπανών και αφετέρου των αναγκαστικών περιορισμών στην εγχώρια οικονομική δραστηριότητα. Το στοιχείο αυτό οδηγεί πολλούς αναλυτές να προεξοφλήσουν τερματισμό των εχθροπραξιών σε λίγες μέρες από τώρα, με απώτατο όριο τις 4 εβδομάδες.

Οι ενεργειακά εξαρτημένες χώρες έχουν σημαντικό πρόβλημα: Η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα, η Ινδία και η Κίνα πλήττονται από το υψηλό κόστος εισαγωγής ενέργειας και τη διαταραχή των εφοδιαστικών αλυσίδων, ειδικά μέσω του κλεισίματος των Στενών του Ορμούζ, το οποίο και υπολειτουργεί.

Το στοιχείο αυτό ίσως δικαιολογεί τη σιωπή του Μερτς μπροστά στον Τραμπ, με θέμα τις επιχειρήσεις στο Ιράν.

Ίσως και την απροθυμία του Στάρμερ να συμμετάσχει με πολλούς πόρους στον πόλεμο, στάση που προκάλεσε την οργή του Τραμπ.

Πακιστάν: Βρίσκεται σε εξαιρετικά δύσκολη θέση, ίσως στη χειρότερη όλων, λόγω της εξάρτησής του κατά 40% από εισαγόμενη ενέργεια, κυρίως LNG από το Κατάρ.

Με βάση την προηγηθείσα ανάλυση, όσοι υποστηρίζουν πως ο πόλεμος γίνεται για να εξυπηρετήσει γεωπολιτικά και οικονομικά συγκεκριμένα κράτη, πετρελαϊκά συμφέροντα, πολεμικές βιομηχανίες και παράλληλα να δυσκολέψει τη ζωή άλλων (ΕΕ, Κίνα, Ιαπωνία, Ινδία) είναι στο σωστό δρόμο.

Ο κάθε πόλεμος έχει τους κερδισμένους και τους χαμένους. Και οικονομικά.

Ταυτόχρονα οι ΗΠΑ σπάνε στην πράξη το τρίγωνο Ρωσίας – Τουρκίας – Ιράν με τα οφέλη που προκύπτουν για τις δύο πρώτες.