«Πόλεμος πάντων μὲν πατήρ ἐστί, πάντων δὲ βασιλεύς, καὶ τοὺς μὲν θεοὺς ἔδειξε τοὺς δὲ ἀνθρώπους, τοὺς μὲν δούλους ἐποίησε τοὺς δὲ ἐλευθέρους».

Τα έχει πει ο Ηράκλειτος ωραία πριν γίνει Φροντιστήριο, μην ψάχνεστε: «Ο πόλεμος είναι ο πατέρας όλων, ο βασιλεύς πάντων, και άλλους κατέστησε θεούς και άλλους ανθρώπους, άλλους έκανε δούλους κι άλλους ελεύθερους».

Στους “θεούς” βάσει του ρητού, μπορούν να συγκαταλέγονται ο Τραμπ και ο Νετανιάχου που σκότωσαν τον Χαμεϊνί και προσπαθούν να εγκαθιδρύσουν ένα συνεργάσιμο καθεστώς στο Ιράν.

Έχει την αξία του να σημειωθεί πως κατά τη δεύτερη θητεία του (από τον Ιανουάριο του 2025 έως σήμερα) ο Ντόναλντ Τραμπ παρά την αντιπολεμική ρητορική του προεκλογικά, έχει διατάξει στρατιωτικές επιχειρήσεις και πλήγματα σε επτά (7) χώρες:

Ιράν: Η πλέον πρόσφατη σύγκρουση. Ξεκίνησε με πλήγματα σε πυρηνικές εγκαταστάσεις τον Ιούνιο του 2025 και εξελίχθηκε στην επιχείρηση “Epic Fury” (Φεβρουάριος 2026) με στόχο την αλλαγή καθεστώτος.

Βενεζουέλα: Τον Ιανουάριο του 2026, οι ΗΠΑ εξαπέλυσαν επιχείρηση στο Καράκας που οδήγησε στη σύλληψη του προέδρου Νικολάς Μαδούρο.

Υεμένη: Επιχείρηση “Rough Rider” (Ιανουάριος – Μάιος 2025) με δεκάδες πλήγματα κατά των ανταρτών Χούθι στην Ερυθρά Θάλασσα.

Σομαλία: Σημαντική κλιμάκωση με πάνω από 111 αεροπορικές επιδρομές κατά της αλ-Σαμπάμπ και του Ισλαμικού Κράτους μέσα στο 2025.

Συρία: Πλήγματα κατά στόχων του Ισλαμικού Κράτους (ISIS) τον Δεκέμβριο του 2025 (Επιχείρηση “Hawkeye Strike”).

Νιγηρία: Για πρώτη φορά, οι ΗΠΑ πραγματοποίησαν πλήγματα κατά τζιχαντιστών στη βορειοδυτική Νιγηρία τα Χριστούγεννα του 2025.

Ιράκ: Στοχευμένες επιχειρήσεις και επιδρομές ακριβείας κατά ηγετών του ISIS (Μάρτιος 2025)

Επίσης, ο Τραμπ έχει διατάξει μια εκτεταμένη ναυτική εκστρατεία κατά των καρτέλ ναρκωτικών στην Καραϊβική και τον Ανατολικό Ειρηνικό από τον Σεπτέμβριο του 2025. 

Πως θα εξελιχθεί η κατάσταση στο Ιράν δεν μπορεί να πει κανείς με βεβαιότητα. Οι λίγες εβδομάδες που είπε ο Τραμπ μπορεί να είναι και μπλόφα.

Το πλέον ανησυχητικό είναι πως δε φαίνεται να υπάρχει αντικειμενικός στόχος μετά την εκτέλεση του Χαμεϊνί. Το πιο εύκολο και σύνηθες σε ένα σύγχρονο πόλεμο είναι η ανταπόδοση των χτυπημάτων. Αυτό όμως σημαίνει πως δεν υπάρχει ορίζοντας λήξης των επιχειρήσεων.

Έχει τη σημασία του να τονίσουμε πως η κήρυξη πολέμου από τις ΗΠΑ προς άλλη χώρα, προϋποθέτει την έγκριση του Κονγκρέσου, οι “πολεμικές επιχειρήσεις” όχι.

Αν μπουν και οι χερσαίες δυνάμεις στο παιχνίδι, τότε σίγουρα θα μιλάμε για ένα πόλεμο μακροχρόνιο, από αυτούς που έχει συνηθίσει η Μέση Ανατολή, πολέμους που αποφεύγουν οι ΗΠΑ μετά το Βιετνάμ.

Είναι ένα ερώτημα το αν θελήσει να εμπλακεί περαιτέρω (μετά από τις δύο εβδομάδες) ή αν θα βάλει ένα τέλος και σε αυτήν την επιχείρηση.

Οι οικονομικές συνέπειες θα παίξουν το ρόλο τους. Όταν θα φανούν ξεκάθαρα οι αρνητικές συνιστώσες των πληγμάτων στο Ιράν, τότε η πίεση για τη λήξη των εχθροπραξιών θα είναι εντονότατη.