Οι άνθρωποι που έφυγαν, τόσο νωρίς, τόσο άδικα.

Το έμβρυο που δεν είδε ποτέ τον κόσμο αυτό,

Το έγκλημα που δεν διαλευκάνθηκε ποτέ.

Το ιστορικό κτίριο που ακόμη χάσκει πληγωμένο.

Από εκείνη τη μέρα, ο απλός κόσμος δεν ξανακατέβηκε μαζικά να διαδηλώσει. Και ήταν πραγματικά δεκάδες χιλιάδες εκείνη τη μέρα στους δρόμους, απίστευτος ο παλμός.

Η μεγάλη μάζα κάθησε σπίτι και υπέμεινε τα Μνημόνια. Ναι, αυτά που τώρα επίσημα πολιτικά χείλη από το ΠΑΣΟΚ που ήταν Κυβέρνηση τότε, λένε πως μπορούσαμε να τα αποφύγουμε,

Αυτά τα Μνημόνια που οι ξένοι που τα επέβαλλαν λένε πως ήταν υπερβολικά.

Οι συνώμοσιολόγοι θα πουν πως αυτός ήταν ο απώτερος στόχος. Η καθυπόταξη των αντιδράσεων του λαού που έβλεπε τη ζωή του να γίνεται επιβίωση.

Πολλοί απόντες λένε πολλά για εκείνη την ημέρα

Όμως, τα εκατοντάδες απλανή βλέμματα προς το φλεγόμενο κτίριο, ξέρουν.