Με ατζέντα ελληνοτουρκικά, Σκόπια, ενεργειακά, εκκλησιαστικά, “υπόθεση Βίνικ”, εξοπλισμούς
Γεωτρύπανα και Κυπριακό!
αν η ευκαιρία διεθνοποίησης λόγω των γεωτρήσεων είναι το πλαίσιο, το “κέντρο βαρύτητας” είναι το πάγιο πρόβλημα ασφάλειας και άμυνας της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Όταν εξακολουθεί να σε γουστάρει η Κροάτισσα…
και εσύ κρατάς τα προσχήματα γιατί κάπου καιροφυλακτεί η Μπριζίτ χωρίς Μπαρντό.
Και για πες ρε Μαρκόνη*…
θα κάνετε στρατό μαζί με τη Γερμανία;
Μετά τον Έλληνα Μακρόν, τώρα ψάχνουμε τον Έλληνα Σαλβίνι!
Στην Ιταλία κανείς δε μιλά για plan B, plan C, κανείς δε γίνεται γραφικός να πει για ντου στο Νομισματοκοπείο, ούτε νοσταλγώντας τον Μουσολίνι.
Το ζήτημα ποτέ δεν ήταν το Αν θα πάμε στα 12 μίλια, αλλά το Πως και το Πότε!
Για τα Σκόπια οι ευλογίες των συμμάχων είναι καθημερινές , οι παρεμβάσεις έντονες, ο οδικός χάρτης δεδομένος.
Για τα 12 μίλια;
Η συμφωνία των Πρεσπών, γίνεται συμφωνία των Ψαράδων (ψήφων)
Είναι ακόμη μία αναστροφή κεντρικής πολιτικής επιλογής (μια νέα κυβίστηση ίσως), που αφήνει έκθετους και αυτούς που έτρεξαν να υποστηρίξουν μια συμφωνία την οποία σε λίγο θα καταδικάσει και ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ.
Οι Ιταλοί δεν θα συρθούν σε ταπεινωτικές διαπραγματεύσεις αλά γκρέκα
το ερώτημα δεν είναι αν οι Ιταλοί θα το πάνε μέχρι τέρμα, αλλά που βάζουν το τέρμα
Το ακόμη πιο δύσκολο ερώτημα είναι τι πράττει το Βατικανό υπογείως
Οι ρωσο-ισραηλινοί ανταγωνισμοί στη Μέση Ανατολή
η ρωσική παρουσία μοιραία αφαιρεί από το Ισραήλ την ελευθερία να παραβιάζει με στρατιωτικά προληπτικά χτυπήματα τη συριακή κυριαρχία – και φαίνεται ότι αρκετές φορές το Ισραήλ δοκιμάζει την ρωσική “υπομονή”, παραβιάζοντας την άτυπη ρωσο-ισραηλινή συνεννόηση για “έγκαιρη προειδοποίηση” της ρωσικής πλευράς
Που οφείλεται η κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού!
η Ρωσία, παρά τη φυσιολογική οργή της φαίνεται να επιλέγει, επί του παρόντος, να πάει διπλωματικό «πάσο», βλέποντας όπως πάντα τη μεγάλη εικόνα και το μέλλον της στη Συρία.