Αν μπουν και οι χερσαίες δυνάμεις στο παιχνίδι, τότε σίγουρα θα μιλάμε για ένα πόλεμο μακροχρόνιο, από αυτούς που έχει συνηθίσει η Μέση Ανατολή, πολέμους που αποφεύγουν οι ΗΠΑ μετά το Βιετνάμ.
Ημέρα μνήμης για τον άδικο χαμό 57 ανθρώπων.
Ημέρα ντροπής για την όποια εξουσία.
Ημέρα ντροπής και για τους διακινητές θεωριών για ξυλόλιο, λαθρεμπόριο και κάθε είδους ανοησία που ακούσαμε.
“ξεπλένει” τους Σουηδούς, που είχαν γίνει ορντινάτσες των Ναζί
Το βαθύ κράτος και τα λόγια του παπά
Η ταινία ακροβατεί ανάμεσα στο καθήκον και στο κυνήγι του εύκολου πλουτισμού, ανάμεσα στη διαφθορά και την ακεραιότητα, μεταξύ του πόσο και σε ποιο βαθμό μπορεί κανείς να εμπιστευθεί επί χρόνια συνεργάτες την κρίσιμη στιγμή.
όταν η διαχρονικότητα υπερέχει των στιγμιαίων εντυπώσεων
“Ρε ξέρεις ποιος είμαι εγώ;”
“Φιλαράκι δε θέλεις να μπλέξεις, άκουσε με”
“Μήπως είσαι αντιαναπτυξιακός;”
μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένας ζωγράφος ένας παπάς και ένας εργάτης. Κερδίζει όμως γρήγορα τον θεατή με την πλοκή, τις ανατροπές και τα πολλά σκοτεινά πρόσωπα που περιβάλλουν τον πρωταγωνιστή.
Άλλο πράγμα οι “κομματικά δρώντες” και άλλο οι “προδότες”
Παίρνει από τη Νίκη, από τη Λύση, από την Πλεύση.
Παίρνει και από τα συστημικά κόμματα. Μπαίνει στη Βουλή για πλάκα
