Η “μαύρη πανώλη” του Μεσαίωνα σε μια σύγχρονη εκδοχή μαζικής καταστροφής
Σχεδόν τέσσερα χρόνια πριν, η ταινία μιλούσε για έναν ιό, που στόχο είχε την τιθάσευση της αύξησης του παγκόσμιου πληθυσμού!
Κική Δημουλά , Το λίγο του κόσμου
“Πολύ φρέσκο”, “διαφορετικό”, “πειραματικό”, “πρωτοποριακό” ήταν κάποια από τα πολλά καλά σχόλια.
Ασφαλώς υπήρξαν και αρνητικά σχόλια πάνω σε άρθρα, ιδίως από όσους περίμεναν ακόμη ένα site “γνώμης” και από αυτούς που αναζητούν επιβεβαίωση των πεποιθήσεων τους και όχι προβληματισμό ή απλά διασκέδαση.
Γρίππη ή γρίπη; το καίριο ερώτημα για τον ιό που μέσα σε λίγους μήνες προσέβαλε το ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού….
Με σύγχρονους όρους ο Παπαδιαμάντης ήταν ένα τεράστιο, απαλλαγμένο από μικρότητες, καλό και “αγαθό” τρολ. Τρολάρισε τους ήρωές του ως το τέλος. Ταυτόχρονα και την εποχή του. Και με τον τρόπο του την εξύψωσε.
Νυν υπέρ πάντων ο αγών για την πιο πρωτότυπη ρίψη λουλουδιών…
Και μάλιστα σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, αυτές πλέον κοσμούν το γραφείο του Δημάρχου στην Κοτζιά!
Στην άσφαλτο κουρσάρος
με καράβι τη μοτοσυκλέτα
Eίναι τα τραγούδια των γονιών μας στην ουσία. Όσοι μεγαλώσαμε στα ΄70ς και στα ΄80ς αποκλείεται να μην έχουμε ακούσει, έστω και κατά λάθος Σπανό.
Τύπος δήθεν σκληρός, αδυσώπητος, αλλά κατά βάθος τρελός παρτάκιας. Ίσως και λίγο «νούλα». Με την έννοια του άψυχου, του ανθρώπου που δεν παθιάζεται και δεν ασχολείται με κάτι πέρα από τον εαυτό του.
