• emo.gr
  • Emotive
  • Νερό κι αλάτι: Δεν χάσαμε δανειστή εμείς, διαμάντι χάσαμε
Νερό κι αλάτι: Δεν χάσαμε δανειστή εμείς, διαμάντι χάσαμε

Η εξουσία που άσκησε σαν πρώτος -μεταξύ ίσων- εκ των δανειστών ήταν καθοριστική, μοιραία και με μακροπρόθεσμες συνέπειες.

-Κι ό,τι κι αν είπαμε και μια κουβέντα παραπάνω Ευκλείδη παιδί μου, νερό  κι αλάτι…

-Ακριβώς εκεί είμαστε στην Ελλάδα κύριε Σόιμπλε. Σε αυτά έχουμε αφθονία.

Οι υπουργοί Οικονομικών της ΕΕ υπέγραψαν με αφιέρωση μια σημαία της Ευρωπαϊκής Ενωσης για να τιμήσουν τον Σόιμπλε που αναμφίβολα, άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του στην οικονομική πολιτική της ΕΕ και κυρίως στην Ελλάδα, όχι ως πραγματικός, ή σκιώδης Πρωθυπουργός, αλλά ως ο άνθρωπος που έδινε το τελικό ΟΚ ή ασκούσε βέτο για τα σημαντικά.

Η εξουσία που άσκησε σαν πρώτος -μεταξύ ίσων- εκ των  δανειστών ήταν καθοριστική, μοιραία και με μακροπρόθεσμες συνέπειες.

Ο Ελληνας υπουργός Οικονομικών, Ευκλείδης Τσακαλώτος έγραψε σύμφωνα με το ρεπορτάζ:

«Τίποτα δεν θα είναι ακριβώς το ίδιο ξανά».

Βασικά αυτό που ήθελε να πει ο Έλληνας ΥΠΟΙΚ είναι ότι θα χρειαστούν χρόνια για να είναι κάτι στη χώρα ξανά το ίδιο…

Ρίγη συγκίνησης διαπέρασαν το Πανελλήνιο στην είδηση της αντικατάστασής του. Από το Ορμένιο ως τη Γαύδο και από τα Διαπόντια Νησιά ως το Καστελόριζο. Εκεί που άρχισαν όλα.

Δεν χάσαμε δανειστή εμείς, διαμάντι χάσαμε (κυριολεκτικά)

 


#emo attacks
  • Προς τι ο σάλος; Πήρε ο Ζάεφ το “Μακεδονία” για τη χώρα του; Υπάρχει άλλο κράτος που να φέρει αυτό το όνομα; Το Βόρεια θα το χρησιμοποιεί χαϊδευτικά. Καλά κρασιά και ‘Ακάκιε,τα φασόλια να είναι από τις Πρέσπες”
  • “Δεν πάω πουθενά” απάντησε ο Σταύρος Θεοδωράκης στις φήμες που τον φέρνουν στην Αυτοδιοίκηση: παραμένει στην κεντρική πολιτική σκηνή, εκεί που όλα αρχίζουν με χαρά και τελειώνουν με Καρρά!
  • Μέχρι το 2030, 2040 άντε 2050, οι τωρινοί πολιτικοί θα είναι ιδιώτες
  • Ρεμπέτης-Μπέτις μεδέν-μεδέν
  • Υπάρχει μια ύποπτη σιωπή γύρω από την (μη) περικοπή των συντάξεων: μάλλον πήγαν Ιταλία με το ασημένιο βέλος
  • Καζαντζιδική είναι η Κατερίνα ρε παιδιά: “μα το δικό σου αμάρτημα, του κόσμου όλα τα δάχτυλα”