Πολλάκις αποπέμπονται Υπουργοί για να σωθεί το αφήγημα.

Είναι σύνηθες, το έχουμε δει πολλές φορές.

Και στην περίπτωση του αναπληρωτή Υπουργού Υγείας, συντρέχουν όλοι οι λόγοι για να οδηγηθεί σε παραίτηση.

Το νόμιμο (δάνειο) έναντι της εμφανώς άνισης μεταχείρισης, γιατί μάλλον ένας κοινός πολίτης θα δυσκολευόταν να εκταμιεύσει 100 χιλιάρικα από τράπεζα για καταναλωτικό δάνειο.

Αλλά αυτό είναι μόνο η αφορμή, το “κερασάκι” στην τούρτα.

Αλλού είναι η ουσία.

Μπορεί ο Παύλος Πολάκης να ήταν πολύτιμος το 2015, ενσάρκωση του “δε μάσαμε” της Κυβέρνησης, αναγκαίος το 2016, το 2017, το 2018 για να σαλπίσει την κάθαρση και να ηγηθεί του πολέμου κατά της διαφθοράς στο χώρο της Υγείας, εν έτει 2019 είναι όχι μόνο περιττός, αλλά και επιζήμιος.

Το αφήγημα ενός πολυσυλλεκτικού σοσιαλδημοκρατικού κόμματος, που έχει ως στόχο την αναδιανομή των πλεονασμάτων και προτάσσει την ανοχή και το διάλογο στο κοινωνικό πεδίο, μάλλον δε χρειάζεται τους “Ταλιμπάν”.

Η επίθεση που δέχεται από την ΕφΣυν ο Πολάκης μόνο τυχαία δεν είναι. Ο σαχλαμαρόμαγκας είναι συντροφικό μαχαίρωμα. Αν είχε ειπωθεί από αντιπολιτευόμενο μέσο, θα συγκέντρωνε τα πυρά και την οργή του Υπουργού.

Όχι τώρα όμως. Γιατί ο Υπουργός αντιλαμβάνεται πως έχει υποπέσει σε δυσμένεια. Κι έρχεται και δεύτερο άρθρο από την ίδια εφημερίδα να τον αποκαθηλώσει.

“Εδά δεν τον χρειάζονται, εδά θα τον παραιτήσουν” όπως όλα δείχνουν.

Ίσως επίσης ο Παύλος Πολάκης αναρωτηθεί ποιος τελικά έδωσε σε δημοσιογράφους τα στοιχεία του προσωπικού του δανείου.

Γιατί επίσης είναι γνωστό και ισχύει πάντοτε πως στην πολιτική όλα επιτρέπονται.

Και οι μηχανορραφίες σπάνια γίνεται γνωστό από που εκπορεύονται.

Ακόμη σπανιότερα τα πράγματα είναι όπως φαίνονται.