Διάφανους έως διάτρητους λογαριασμούς έχει η μεσαία τάξη και πράγματι αυτό είναι ένα ιστορικό κατόρθωμα.

Τα συνήθη υποζύγια των φορολογικών βαρών, με την αρχέγονη συνήθεια να είναι εντάξει στις υποχρεώσεις τους, εμφανίζουν τραπεζικούς λογαριασμούς που τείνουν στο μηδέν.

Μικρό μέρος της μεσαίας τάξης αναζήτησε μια καλύτερη τύχη στα εξωτερικά, καθώς η μεσαία τάξις είναι η μόνη τάξη με έντονη συνείδηση εθνική.

Ένα μεγαλύτερο μέρος φτωχοποιήθηκε και κατηγορείται πως το έκανε αυτό για να εισπράττει επιδόματα, αντί να είναι ο μέγας χορηγός τους.

Οι εναπομείναντες που ακόμη φέρουν ακόμη τον ευγενή τίτλο του κατόχου μεσαίου εισοδήματος, έχουν στην πράξη ένα πολύ μικρότερο, αν αφαιρέσει κανείς, φόρους και αποσβέσεις, εισφορές και όλες τις ομορφιές.

Παρά ταύτα, δεν θέλουν να ακούν τον όρο “μικρομεσαίος”, γιατί όλοι στην πραγματικότητα είναι μικροί, οι τελευταίες τρύπες του οικονομικού ζουρνά, που συχνά μετατρέπεται σε ζουρλομανδύα.

Διαβάζουν από την άλλη στο Spiegel, πως οι Γερμανοί έχουν πάθει πλάκα με το ελληνικό οικονομικό “θαύμα” (μας τρολάρουν ασύστολα) και όσοι το πήραν σοβαρά ψάχνουν τις καλύτερες τιμές για online συνεδρίες με ψυχαναλυτάς και τα πιο φρεσκοληγμένα φάρμακα.