Όπως προκύπτει από τη γνωστή δική μας δημοσκόπηση κοινωνικού, πολιτικού και οικονομικού περιεχομένου που παραγγείλαμε και παρουσιάζουμε σιγά σιγά, εννιά στους δέκα Έλληνες προτιμούν να μην έχουν μπάτλερ.

Και αυτό διότι αποδεικνύεται πως δεν είναι καθόλου εχέμυθοι, πως με το παραμικρό μιλάνε στα μέσα και βγάζουν τα άπλυτα στη φόρα.

Το υπόλοιπο 10% δηλώνει πως παρά το γεγονός πως γνωρίζει τους κινδύνους, θεωρεί αδύνατο να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις και τα ζητήματα της καθημερινότητας χωρίς τη βοήθεια ενός μπάτλερ.

Δεν ισχύει το ίδιο για τις Ελληνίδες, όπου το 85% εκτός από μπάτλερ επιθυμεί και καθαρίστρια, κηπουρό, οδηγό και γκουβερνάντα.

Οι μισές από αυτές δήλωσαν κάτοικοι Κύπρου ή των οδών Κύπρου σε όλες τις ελλαδικές πόλεις.

Το υπόλοιπο 15% δηλώνει πως ίσως δεν μπορεί να ανταποκριθεί στο έξοδο.

Το 17% του 15% είναι πεπεισμένο πως ο καπιταλισμός φτάνει στο τέλος του, καθώς δεν υπάρχει μέλλον στην εκμετάλλευση του ανθρώπου από άνθρωπο, όπως και στη διαπόμπευση οικονομικών παραγόντων από μπάτλερ.

Άρα το συμπέραμα είναι πως οι μπάτλερ συγκαταλέγονται ανάμεσα στα επαγγέλματα που χάνονται με βήμα ταχύ και αυτό είναι αποτέλεσμα όχι των τεχνολογικών, αλλά των πολιτικών εξελίξεων που η ελληνική κοινωνία βίωσε στο πετσί της.