Ο πρότερος έντιμος βίος που έγινε σύννομος.

Είναι αστείο και να μιλάμε ή να γράφουμε για κοινό περί δικαίου αίσθημα.

Με αποφυλακισθέντες Φλώρο και Κορκονέα, κάθε έννοια δικαιοσύνης στα μάτια της κοινής γνώμης έχει πάψει να υφίσταται.

Στα πολλά νομικά δε δίνει σημασία ο κόσμος. Δεν του λέει τίποτα το άρθρο τάδε ή η διάταξη δείνα. Αυτό που καταλαβαίνει είναι πως δίκαιο είναι αυτό που δικαιώνει τον ένοχο.

Περίπτωση Φλώρου, η κορωνίδα των οικονομικών εγκλημάτων, με δεκάδες εκατομμύρια χαμένα για το Δημόσιο. Μα με τον έναν τρόπο (γνωματεύσεις κτλ) μα με τον άλλον (αλλαγή διατάξεων στον Π.Κ.) η ουσία είναι πως είναι ελεύθερος.

Περίτπωση Κορκονέα. Μια εν ψυχρώ δολοφονία ενός τύπου που την είχε δει σερίφης.

Μια πόλη που με αιτία τη δολοφονία λεηλατείται: περιουσίες χάνονται,  εμπορικά μαγαζιά “ξεβρακώνονται” επιμελώς, άνθρωποι καταστρέφονται οικονομικά μέσα σε λίγες νύχτες. Η Αθήνα γίνεται Μπογκοτά στα καλύτερά της.

Ο τύπος που τα προκάλεσε όλα αυτά, ελεύθερος μετά από λιγότερο από 11 χρόνια!

Τα κόμματα εξουσίας τσακώνονται στην προσπάθεια τους να πάρουν από πάνω τους την πατρότητα των δύο αποφυλακίσεων που σοκάρουν.

Πάντως κάθε πλειοψηφούσα κοινοβουλευτική ομάδα, κρίνεται από αυτά που μελέτησε, εισήγαγε και ψήφισε στη Βουλή και όχι από το πότε τα δικαστήρια εφάρμοσαν τους  αναθεωρηθέντες νόμους.

Σοκάρουν, αυτή είναι η σωστή λέξη. Σοκάρουν και φρικάρουν το υγιές κομμάτι μιας κοινωνίας που θέλει να πάει μπροστά, να ξεφύγει από τη δεκαετή μιζέρια, την οικονομική καχεξία, το βάλτο και το βούρκο.

Όχι όμως με λήθη, όχι με ατιμωρησία, ιδίως στους εμβληματικούς εγκληματίες…