Πλησιάζουν και οι πολυπόθητες εκλογές. Ο ένας θα στεφθεί Πρωθυπουργός και ο άλλος θα πάρει την άγουσα προς τα αποδυτήρια.

Μαζί του θέλει να πάρει και τους παίκτες που αγωνίστηκαν ( και έπεσαν ηρωικά), το γήπεδο (φιλάθλους, σπόνσορες, γκολπόστ) , αλλά και τη μπάλα. Όλα αυτά για να μην έχει να παίξει ο επόμενος παίκτης, ο οποίος θα αρχίσει να καταγγέλλει και να τσιρίζει. Δεν έχω το ένα , δεν έχω το άλλο, άδεια ταμεία, έχω συμφωνίες που πρέπει να σεβαστώ και μετακλητούς να θρέψω.

Υπήρχε μεγάλο ερώτημα το 2016, το 2017, το 2018, ποιοι ψήφισαν τον παίκτουρα και πήρε  κοτζάμ 36%. Όλοι τον πρόδιδαν, πριν αλλέκτωρ λαλήσει. Κανείς δεν τον ήξερε, ουδείς τον ψήφισε.

Και τώρα όλοι αναρωτούνται, μετά τις ευρωεκλογές, οι οποίες ήταν εκλογές και όχι δημοσκόπηση, ούτε φωτογραφία της στιγμής με 24 megapixels, πως πήρε ο παίκτης με όλα όσα έχουν γίνει κοντά στο 24%.

Πρέπει να ψάξουμε πιο βαθιά.

Βαθιά στα αισθήματα, στις αγάπες , στα συμφέροντα.

Βαθιά. Όπως λέγαμε παλιά, όχι βέβαια και τόσο παλιά, το βαθύ πρώτο κόμμα.

Είναι βαθιά και δεν πατώνουμε πια.

Ο Ήλιος – σε πιο light  έκδοση – θα ανατείλλει την επόμενη της αναμέτρησης. Στην ώρα του.

Οι μονομάχοι έχουν πάρει θέση για την τελική αναμέτρηση κάτω από τον πράσινο ήλιο.

Μην ξεχνάτε να βάζετε αντηλιακό στην παραλία.

Αντηλιακό και μοχίτο παιδιά.