Πέρα από τις όποιες κομματικές προτιμήσεις έχει ο καθένας, η περίπτωση της Κρήτης χρήζει ιδιαίτερης ανάλυσης.

Χωρίς να υπονοούμε καν πως θα αναλύσουμε όλες τις πτυχές του φαινομένου, θα κάνουμε κάποιες παρατηρήσεις που έχουν ενδιαφέρον.

Με οικονομία εύρωστη, με τουρισμό, αγροτική και κτηνοτροφική παραγωγή ακμαία, με υπηρεσίες, με μεταποίηση με ό,τι θες και όμως πολιτικά παραμένει στη δεκαετία του ΄80, ίσως και του ΄20.

Στήριξε τον Τσίπρα με πάθος, παρά τη δύσκολη συγκυρία όπως μόνο οι Κρητικοί ξέρουν: μονομπλόκ!

Παρά το γεγονός πως ο αντίπαλος του είναι Κρητικός. Διότι μπορεί να είναι Κρητικός, αλλά είναι και κεντροδεξιός!

Με ψηλά ποσοστά και το ΚινΑλ και το Μερα25!

Αν κανείς δει τα αποτελέσματα ανά νομό θα διαπιστώσει πως η δύναμη του ΣΥΡΙΖΑ (παλιότερα του ΠΑΣΟΚ) είναι ο (μεγάλος) Νομός Ηρακλείου.

Στα Χανιά έχασε αξιοπρεπώς η ΝΔ, σε Λασίθι και Ρέθυμνο άγγιξε την πρωτιά.

Στα Σφακιά θριάμβευσε ο ΣΥΡΙΖΑ, στη ΝΔ έμεινε παρηγοριά ο Δήμος Αποκορώνου.

Η πολιτική συμπεριφορά της Κρήτης δεν μπορεί να προσεγγιστεί με όρους ταξικούς, ούτε ίσως με όρους αμιγώς κομματικούς.

Ούτε οι μαζικοί διορισμοί που έγιναν στο παρελθόν μπορούν να ερμηνεύσουν το φαινόμενο. Κι αλλού υπήρξαν.

Τρία πράγματα (φαίνεται να) παίζουν ρόλο: η …αλλεργία σε οτιδήποτε δεξιό, κεντροδεξιό, αριστεροδέξιο, η αγάπη για τον αρχηγό και ο προκλητικός, ο μπρουτάλ λόγος.

 

Στην Κρήτη το κόμμα δεν έχει τόσο σημασία, όσο ο αρχηγός. Ο Ανδρέας λατρεύτηκε σαν θεός, στον Σημίτη δόθηκε εμπιστοσύνη (έπαιζε και φουλ Χρηματιστήριο η μεγαλόνησος) ο ΓΑΠ ψηφίστηκε ως φυσικός διάδοχος, αλλά με τον Τσίπρα είναι όπως με τον Ανδρέα: ενός ανδρός αρχή.

Θα κάμει ό,τι γουστάρει κι ότι χρειάζεται:  τις συνιστώσες κόμμα, το κόμμα προοδευτική συμμαχία, τη συμμαχία ξανά συνιστώσες: θα βάλει μπουρλότο και θα το τινάξει στον αέρα άμα του καπνίσει.

Είναι απόλυτος κυρίαρχος στο χώρο του. Και αυτό το πάνε με χίλια οι Κρητικοί. Όχι όλοι, αλλά στην πλειοψηφία τους.

Το τρίτο σημείο που παίζει ρόλο είναι ο (διχαστικός) λόγος: το σχήμα εμείς και οι άλλοι, που ή θα τους τελειώσουμε ή θα μας τελειώσουν, οι καλοί και οι κακοί.

Είναι λόγος που τακτοποιεί τα πράγματα, που τα βάζει στη θέση τους: Βροντάκηδες και Φουρτουνάκηδες.

Δεν είναι τυχαίο που εκλέχτηκε πανηγυρικά ο Παύλος Πολάκης και όχι ο διαφορετικού ύφους Σταθάκης.

Είναι κάστρο η Κρήτη, άπαρτο: το αβύθιστο αεροπλανοφόρο του νέου αλλά και του παλιού του ορθόδοξου ΠΑΣΟΚ.