Όσοι νόμισαν πως η ΔΑΠ έκανε πατάτα με τη φωτογραφία και απλά άλλαξαν τη σημαία, είναι αμόρφωτοι και ιστορικά απαίδευτοι.

Διότι η αλήθεια είναι πως με τον τρόπο αυτό ήθελαν να αποτίσουν φόρο τιμής στον ήρωα Ύβο Τζήμα, που έδωσε και το όνομά του στο νησί, το οποίο είναι μέρος των νήσων Βολκάνο, νοητή επέκταση της Βαλκανικής προς Ανατολάς.

Ο Κεφαλονίτης, ήταν και καμπούρης και μπάρκαρε μικρός, με το αξίωμα του μούτσου. Όταν τα καπρίτσια των θαλασσών τον έφεραν στο ομώνυμο νησί του Ειρηνικού, είπε να αράξει, να ζήσει φλατ, όπως η μορφολογία του νησιού, μιας και στην Ευρώπη φούντωναν οι ιαχές του Πολέμου.

Στις αιματηρές μάχες για την κατάληψη του νησιού από τους Αμερικάνους, έπαιξε πρωτεύοντα ρόλο, δίνοντας πληροφορίες για τις υπόγειες στοές των Ιαπώνων, αλλά το κυριότερο είναι πως τραβούσε με ένα σκοινί το στύλο της σημαίας για να υψωθεί. Δε φαίνεται στην πασίγνωστη φωτό, μιας και του το απαγόρευε ο μάνατζερ.

Μεταπολεμικά η ιστορία του χάθηκε, μιας και η συνωνυμία του με τον Ανδρέα Τζήμα του ΚΚΕ, τον γνωστό και ως Σαμαρινιώτη, στάθηκε αρκετή για να μη γίνεται καμία μνεία σε αυτόν.

Παρά ταύτα στη φετινή επέτειο η φήμη του αποκαταστάθηκε, όπως έπρεπε.