Μόνο πρόβες και ηχογραφήσεις έκανε στην Columbia o Υφυπουργός …Γιοματάρης (από πτυχία).

Δεν βγήκε ποτέ το LP που δούλευε ακατάπαυστα, έμεινε στο demo, καθώς τον αδίκησαν τα κυκλώματα της μουσικής βιομηχανίας και το τεράστιο την εποχή εκείνη σουξέ “το ψωμί της ξενιτιάς” το είπε τελικά ο Καζαντζίδης.

Όμως του έμεινε το μεράκι και έτσι ασχολήθηκε επί μακρόν και με δάκρυ πικρόν για τον απόδημο ελληνισμό.

Όσοι είχαν την τύχη να τον ακούσουν να άδει το ρεφραίν, είπαν τύφλα να έχει ο Στελάρας:

“Κλέφτρα ξενιτιά, τα παλικάρια κλέβεις
μάγισσα κακιά, με τα λεφτά μαγεύεις
πάντα μ’ απονιά, χωρίζεις μάνες και παιδιά”

Αυτή είναι η αλήθεια για τον Υφυπουργό και το βιογραφικό του και τα υπόλοιπα που γράφονται και λέγονται είναι μόνο για μικροκομματική εκμετάλλευση μιας παρεξηγήσεως, παρανοήσεως, παρατηρήσεως.

“Κι αν χιονίζει και αν βρέχει το αγριολούλουδο αντέχει” σιγομουρμουρίζει ο Υφυπουργός στο γραφείο του, αλλά το θέμα θεωρείται λήξαν.

Ή μήπως όχι;