(στη φωτό λεωφορείο του ΟΑΣΑ κατεβαίνει την Πειραιώς)

Δεν είναι απλά μια βροχερή ημέρα.

Δεν είναι μια καταιγίδα.

Είναι μια πολύ βροχερή ημέρα με πολλές καταιγίδες ανάμεσα, με ύψη βροχής που θα τα μάθουμε ίσως αύριο.

Πνίγεται η Αττική. Όχι σε ένα κουταλάκι νερό. Κανονικά

Μπορεί τα φαινόμενα να τα πουν ιστορικά, ανεπανάληπτα, οτιδήποτε.

Θα πιάσουμε πάλι την κλιματική αλλαγή να τα ρίξουμε όλα σε αυτή.

Όχι πως δεν υπάρχει κλιματική κρίση, υπάρχει και επείγει η αντιμετώπιση της, αλλά τέτοια φαινόμενα τα έχουν ζήσει κι άλλες γενιές παλιά.

Στον σύνδεσμο θα δείτε πότε τα Καμίνια έγιναν νησί!!!

Και πάλι από ένα βαρομετρικό χαμηλό προερχόμενο από τα νοτιοδυτικά, αλλά αυτά θα μας τα εξηγήσουν καλύτερα οι μετεωρολόγοι.

Η ουσία είναι πως οι πόλεις μας δεν είναι φτιαγμένες για καιρικά φαινόμενα που ξεπερνούν ένα όριο.

Κι αν στον καύσωνα η λύση είναι κλιματιστικό, στις πλημμύρες δεν υπάρχουν απαντήσεις. Δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις.

Μόνο πρόβλεψη. Όχι απλά  των φαινομένων, αλλά βασικά των υποδομών.

Πόσες εκατοντάδες φορές έχει πλημμυρίσει η Χαμοστέρνας;

Η Νέα Φιλαδέλφεια;

Η Κολοκυνθού;

Η Ακαδημία Πλάτωνος;

Στη Νέα Σμύρνη δε θυμάμαι άλλη φορά.

Αλλά για όλα υπάρχει πρώτη φορά.

Διόρθωση των κακοτεχνιών και άνθρωποι επιφορτισμένοι να παρακολουθούν τα φρεάτια.

Κατά τα λοιπά δε θα γίνουμε σε τίποτα σοφότεροι, η Αντιπολίτευση θα εξαπολύσει μύδρους και θα ξαμολήσει τα τρολ να τα χώσουν, η Κυβέρνηση θα προσπαθεί να δικαιολογηθεί και κάποια στιγμή ο ήλιος θα βγει θα το ξεχάσουμε κι αυτό.

Η τέλεια καταιγίδα έφτασε.

Ο Νώε απουσιάζει.

Ώρα για τη γενιά του Σηθ, να βγει μπροστά.

Να συνεχίσει την πορεία προς το μέλλον.

Το να κράζουμε είναι μία διάσταση, καλή και δημοκρατική.

Το να τα κάνουμε καλύτερα όλα είναι το δύσκολο.

Και το θέμα δεν είναι να δούμε ποιος θα βγει μπροστά, να βγούμε όλοι μπροστά.

Κανείς δεν περισσεύει.