Στη χώρα που είναι όλα τακτοποιημένα ρολόι, που απόλυτη τάξη επικρατεί και στις μεταφορές, μας ενοχλεί η βαλίτσα ενός Αφρικανού στον ΗΣΑΠ. Αν ήταν καμιάς ψηλής Βορειοευρωπαίας, ο σεκιουριτάς θα μπορούσε και να την κρατάει αγκαλιά, σε όλη τη διαδρομή. Τη βαλίτσα, αυτήν και εναλλάξ. Αλλά στους τριτοκοσμικούς είμαστε αυστηροί, ανήκουμε βλέπετε στην Ευρώπη.  Στη βαλκανική μεν, Ευρώπη δε.

Στο σημείο ακριβώς που η κυρία που τραβά το βίντεο, λέει ότι είναι δική της η βαλίτσα, ο «τραινάρχης » της μιας μέρας «καρφώνεται»: έπρεπε να της υποδείξει να πάει στο άλλο βαγόνι, όπως στον Αφρικανό.

Έχει προηγηθεί η άλλη μαγική κίνηση, να βγάλει την αποσκευή έξω από το βαγόνι. Αν είχε γίνει σε Έλληνα αυτή η κίνηση, ο άντρας της ιδιωτικής ασφάλειας θα είχε εμπλακεί σε άγριο καβγά, μέχρι κλωτσοπατινάδα.

Αν για οποιονδήποτε λόγο είχε υποπτευθεί τον επιβάτη (μεταφορά προϊόντων παρεμπορίου, εκρηκτικές ύλες, οτιδήποτε) θα έπρεπε να καλέσει την Αστυνομία να επιληφθεί.

Κάποτε καμαρώναμε ως  Νεοέλληνες για την απουσία ρατσισμού στη χώρα μας και απορούσαμε με τα περιστατικά ξενοφοβίας σε άλλες χώρες. Μετά ήλθαν οι ξένοι. Ο Ξένιος Ζευς δεν μένει πια εδώ.