Ήταν πολλαπλά διδακτική η χθεσινή ημέρα. Πολλά ΜΜΕ -ιδίως τηλεοπτικά- στην Ελλάδα μετέδιδαν τις απόψεις τους για τη Σύνοδο Κορυφής, περιέγραφαν με μελανά χρώματα την επικείμενη συμφωνία, ενώ ήταν φανερό ότι, μετά την κατάθεση της πρότασης της Τουρκίας, την οποία είχε προηγουμένως εγκρίνει η Μέρκελ, το κλίμα άλλαζε και μια εξαιρετικά επωφελής συμφωνία για την Ελλάδα φαινόταν στον ορίζοντα.

Ας δούμε με ψυχραιμία και νηφαλιότητα τι πραγματικά έλαβε χώρα στη Σύνοδο ΕΕ-Τουρκίας:

Δεν έγινε  καμία  αναφορά στο κείμενο συμπερασμάτων, σχετικά με το κλείσιμο του λεγόμενου δρόμου των Δυτικών Βαλκανίων, κάτι που θα αποτελούσε ήττα της ίδιας της ΕΕ, των αξιών και των αρχών της.

Η Ε.Ε. αναγνώρισε  ότι η ανάσχεση των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών πρέπει να γίνεται στην Τουρκία. Όπως και η νόμιμη μετεγκατάστασή τους στις ευρωπαϊκές χώρες κατευθείαν από αυτή.  Η Ελλάδα δεν αναγκάστηκε να θέσει κάποιο βέτο, κάτι που έπραξε η Ουγγαρία και “απομονώθηκε”.

Ασφαλώς και δεν είναι θετικό ότι η όποια απόφαση  παραπέμφθηκε για την επόμενη Σύνοδο Κορυφής στις 17 με 18 Μαρτίου, ενώ τα σύνορα στην Ειδομένη είναι ουσιαστικά κλειστά, ενώ έως τότε πιθανότατα θα αυξηθούν οι προσφυγικές ροές στο Αιγαίο την ώρα που η χώρα είναι υποχρεωμένη να διαχειριστεί τριάντα και πλέον χιλιάδες  εγκλωβισμένους εντός των συνόρων πρόσφυγες και μετανάστες

Η Τουρκία άνοιξε όλα τα θέματα, όπως αναμενόταν, για να πάρει το μάξιμουμ. Από το κάδρο της διαπραγμάτευσης δεν εξαιρέθηκαν ούτε τα χρόνια ζητήματα των ελληνοτουρκικών σχέσεων και του Κυπριακού, βάζοντας δύσκολα στην ελληνική διπλωματία που κατά τα λοιπά είχε μπροστά της μια πολύ καλή συμφωνία. Με το πρόβλημα μέσα στη χώρα, η Αθήνα δεν έχει την πολυτέλεια να σκεφτεί το κόστος της διαχείρισης από την Τουρκία, όπως οι περισσότεροι εταίροι.

Επίσης, είναι εμφανές ότι στη σκέψη πολλών κρατών-μελών,  υπάρχει μια -έμμεση έστω- μορφή διασύνδεσης της αξιολόγησης με το προσφυγικό κάτι που και η ελληνική πλευρά επεδίωκε πριν γίνουν ανεξέλεγκτες οι ροές ανθρώπων από την Τουρκία, ενώ τώρα το αποκλείει.

Σε κάθε περίπτωση όλα τα θέματα παραμένουν ανοικτά, αλλά όταν ο Έλληνας Πρωθυπουργός -ο οποιοσδήποτε νόμιμα εκλεγμένος Έλληνας Πρωθυπουργός- διαπραγματεύεται στις Βρυξέλλες ή οπουδήποτε αλλού, όλοι πρέπει να φοράνε τη “φανέλα της Εθνικής”. Ας του ασκήσουν όση και όποια κριτική θέλουν όταν επιστρέψει.

Την ώρα εκείνη ο “κομματικός πατριωτισμός” πρέπει να αφήνει τη θέση του στον αμιγή Πατριωτισμό.

Η μικροπολιτική είναι ξεπερασμένη, αλλά το σύνολο σχεδόν των πολιτικών αδυνατεί να το διαγνώσει.

Μια επωφελής συμφωνία για τη χώρα, θα είναι επωφελής καταρχήν για τους πολίτες της. Στεκόμαστε στα “πολιτικά οφέλη”, που ούτως ή άλλως πάντα είναι πρόσκαιρα. Η Ελλάδα όμως είναι “για πάντα”.

emo.gr