Το τηλέφωνο χτυπούσε σαν τρελό, όπως και η καρδιά μου. Οι αναμνήσεις πολλές και τα όνειρα χιλιάδες. Τα συναισθήματα μου με πίεζαν να δώσω ακόμη μία ευκαιρία στη σχέση. Δεν μπορεί, για να επιμένει να με ξανακερδίσει σκοπεύει και να διορθώσει καθετί που ξέρει ότι με ενοχλεί..

Όμως εγώ; Πόσο σίγουρη είμαι ότι θέλω να γυρίσω στα ίδια; Μήπως απλά αποφεύγω την απώλεια και τον πόνο του χωρισμού;Μήπως μου είναι πιο εύκολο να γυρίσω κοντά του αντί να πενθήσω ένα τελειωμένο έρωτα; Μήπως όμως τελικά η επιστροφή μου φέρει μόνο καταστροφή;

Πόσες φορές δεν βρεθήκαμε όλοι σ αυτό το δίλημμα; Να μείνω ή να φύγω;  Να το παλέψω ή να εγκαταλείψω; Οι λόγοι ποικίλουν σίγουρα αλλά η ουσία είναι μία. Πώς θα ξαναεμπιστευτούμε κάποιον που μας τσαλαπάτησε άγαρμπα; Που δεν κατάλαβε τα θέλω μας ή που δεν κατάλαβε πόσο σημαντικός ήταν για εμάς.

Θα επιστρέψουμε στην ασφάλεια και θα περάσουν τα χρόνια δίπλα του κοιτάζοντας κάθε βράδυ το κενό;

Θα ξαναζωντανέψει ο έρωτας ή η επιστροφή μας θα είναι μόνο ένα προσωρινό παυσίπονο;

Οι επιστροφές αξίζουν για το πάθος της στιγμής και τα χαμόγελα της επόμενης μέρας. Οι καταστροφές όμως είναι ο κανόνας για μετά. Μαζί και η ταλαιπωρία και όλο το άδειασμα!

Κάθε πλευρά ας πρόσεχε να μην έχανε όταν παιζόταν το παιχνίδι. Game over. Υπάρχουν βεβαίως και οι περιπτώσεις των επιτυχημένων επιστροφών. Αλλά είναι απλά οι εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

Σοφία Καρακώστα