Στις 26/1/2015 έγιναν όλα όπως τα έλεγε το σποτ: ελπίδα για όλους, διαπραγμάτευση, για εμάς κελαηδούν τα πουλιά, βούτυρα και μαρμελάδες στα πρωινά, χαμόγελα ελπίδας, μόνο η Βουγιουκλάκη έλειπε από το διαφημιστικό να παραγγέλνει στον μπακάλη κυρ-Στέφανο.

Όλα έμοιαζαν πιθανά. Και εξωτικές πλαζ στα Τζουμέρκα και σύνταξη στα 17 και γαμπροί για τις γεροντοκόρες.

Όλες οι δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ έγιναν πραγματικότητα. Για μια μέρα σίγουρα ναι!

Αν ξαναδούμε προσεκτικά το σποτ δεν υπήρξε καμία δέσμευση για τις 27/1/2015 και εντεύθεν. Έγιναν λοιπόν -μετά την πρώτη μέρα- και σταδιακά απλά κάποιες αλλαγές στο “σενάριο” διακυβέρνησης, αυτό που οι άλλοι λένε “αφήγημα”.

Διαπραγμάτευση, κλειστές τράπεζες, αποχωρήσεις στελεχών, δημοψήφισμα, Μνημόνιο, διάσπαση ΣΥΡΙΖΑ, αποχωρήσεις, κόντρα εκλογές, νέα μέτρα, αξιολογήσεις, ΔΝΤ, κουαρτέτα, χαμός.

Και ακόμη: ελληνοτουρκικά, Κυπριακό, πολλαπλασιασμός των μεταναστευτικών ροών, καναλάρχες στη “στρούγγα”.  Μιλάμε για μια διετία υπερπαγωγή

Η ταινία από “κοινωνική” έγινε “θρίλερ”.

Οι προαναγγελίες είχαν κάποιες υπερβολές, οι οποίες θα δουλευτούν και θα υλοποιηθούν κατά την δεύτερη τετραετία, στο Τέταρτο Μνημόνιο, πέντε παρά τέταρτο, νύχτα βαθιά.

Το μέλλον έρχεται. Καταπάνω μας. Μια διετία ΣΥΡΙΖΑ. Στο τέλος θα μας πετύχουν.