Μισή φέτα όνειρο και λίγες θρούμπες ουτοπίες.

Βεβαίως τα ποιήματα του μειλίχιου Αντιπροέδρου της Βουλής χρήζουν εμπεριστατωμένης ανάλυσης, αλλά δεν θα αποφύγουμε ένα μικρό σχόλιο εκ του προχείρου.

Κι η φέτα όνειρο και η κεφαλογραβιέρα ονείρωξη. Το ροκφόρ όνειρο απατηλό και το κεφαλοτύρι οπτασία.

Πως να μη μας εμπνεύσει ένα απλό καθημερινό ποίημα:

“Είπα στη φορμαέλλα, “έλα” και στο ροκφόρ πως παίζω φορ,

μα μούτρωσε η παρμεζάνα πριν κάτσει πάνω στη μελιτζάνα.

Κι αν είναι η χώρα ένα αχούρι, δεν φταίει το ξινό μανούρι.

Ένοχο το “λαδωτήρι” και ποτέ το λαδοτύρι.

Ανθότυρε, ανθότυρε κανείς μας δεν ξέρει ποιος είσαι…

Λίγες θρούμπες ουτοπίες και οι Καλαμών πορείες,

με μπάρμπα στην Κορώνη, διαβιούνε όλοι οι όνοι,

μπανάκι είπα να κάνω το μανάκι, μα ήταν κι η Αμφίσσης, που είναι και ελιά της Δύσης:

Σφάξε με αγά να αγιάσω στο ΄19 να φτάσω” 

Πολυσύνθετη και συστημική η κρίση αλλά βασικά είναι ποιητική…