Παντελίδης-Καρράς για γεφύρωση του χάσματος γενεών και για να “καούν τα κάρβουνα”.

“Παντέλα  ζούμε για να σε ακούμε” του έλεγαν οι φανς.

Τελικά δεν έχει τόσο σημασία πόσο ζει κανείς, όσο το χνάρι που θα αφήσει πίσω