Ενώ η πολιτική τάξη της χώρας είχε ξεγράψει τον Μακρόν, θεωρώντας αδύνατη την εκλογή του, τώρα όχι μόνο τον γλείφει πατόκορφα, αλλά ψάχνει και τον Έλληνα Μακρόν.

Στουρνάρας και Θεοχάρης είναι οι επικρατέστεροι, αλλά δεν αποκλείεται να βρεθεί και τρίτος γομφίος, που θα ονομαστεί φρονιμίτης και όχι τραπεζίτης.

Το ελληνικό κομματικό σύστημα αδυνατεί να σκεφτεί «έξω από το κουτί»: μια υποψηφιότητα για το ύπατο αξίωμα χωρίς παραδοσιακό κόμμα από πίσω είναι περίπου αδιανόητη.

Just for the record, από 17/4 είχαμε μιλήσει για Μακρόν.

Η Γαλλία κείται …Μακρόν!

Εξαίρεση ο Σταύρος Θεοδωράκης, που από την αρχή τάχθηκε με τον Μακρόν βλέποντας ιδεολογικές και μεθοδολογικές συμπτώσεις με το κίνημα του 39χρονου, που είδε από μέσα πόσο αποκρουστικό είναι το υπάρχον πολιτικό σύστημα στους πολίτες.

Εμείς, ως καθυστερημένη πολιτικά χώρα, με «βαριά» οικογενειοκρατία, κάστες και επαγγελματίες πολιτικούς, θα προσπαθήσουμε να αντιγράψουμε τις δυτικές τάσεις, τουλάχιστον στο αμπαλάζ.

Γιατί στην ουσία είμαστε δέσμιοι των ιδεοληψιών μας και των παραδοσιακών πολιτικών σχηματισμών.