Πρόκειται για μια αληθινή μικρή ανθρώπινη ιστορία που αν δεν την έβλεπα να ξετυλίγεται μπροστά μου δεν θα την πίστευα.

Μετανάστης, “ελεύθερος επαγγελματίας” εργαζόμενος στη συλλογή χαρτιού από τους δρόμους και τους σκουπιδοτενεκέδες, έχει τιγκάρει το καρότσι του σούπερ μάρκετ -που έχει αγοράσει με leasing- με διπλωμένα χαρτόκουτα. Μιλάμε ότι έχει ξεπεράσει τα δύο μέτρα στο ύψος και παρότι δεμένο, το φορτίο δεν δείχνει ασφαλές.

Σε ένα μικρό “νεροφάγωμα” του ελαφρώς κατηφορικού δρόμου, το όχημα ανατρέπεται. Σταματά η κυκλοφορία και τρεις νεαροί πετάγονται αυθόρμητα από το παρακείμενο καφέ.

Φέρνουν το όχημα στα ίσια του, μάζεψαν κάτι λίγα που είχαν πέσει και ο ένας φεύγοντας λέει του εμβρόντητου μετανάστη: “Μεγάλε, βάλε κι άλλα, χωράει”.

Κι αυτός συνέχισε το δρόμο του για το μεροκάματο και εκείνοι τον καφέ τους!