Μέρες όχι 2015, αλλά 2014. Οι εταίροι δε δίνουν τίποτα παραπάνω, δεν δέχονται ότι η μπάλα είναι στο γήπεδό τους, δεν αναγνωρίζουν καμία υποχρέωση.

Όπως το 2014 που η αξιολόγηση δεν έκλεισε γιατί δεν υπήρχε τρόπος να εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Δεν υπάρχει plan B, δεν υπάρχει νέο αφήγημα, δεν υπάρχει τίποτα.

Όλο το βάρος είχε πέσει στην έγκαιρη -και δίχως κοινοβουλευτικές απώλειες- ψήφιση των μέτρων.

Παρά τα διδάγματα του παρελθόντος, δεν λάβαμε υπόψη μας την πιθανότητα οι εταίροι να “σφυρίξουν κλέφτικα”.

Τώρα πρέπει η Κυβέρνηση να επιστρατεύσει την ψυχραιμία της και να δει όχι τις εναλλακτικές (που φαίνεται ότι δεν έχει), αλλά την απαγκίστρωση από το δόκανο των δανειστών.

Αλλιώς θα πορευτεί προς το πουθενά με ορίζοντα τις γερμανικές εκλογές. Μια χώρα κρεμασμένη να τη βλέπουν και να γελούν οι άσπονδοι φίλοι…