Η τρίποντη οβίδα που δεν πήγε Σαουδική Αραβία, αλλά καρφώθηκε στο καλάθι των Βρετανών στο Λέστερ, γλίτωσε τα παιδιά από το κρέμασμα στα μανταλάκια, από τις γκρίνιες, από το βρισίδι.

Το λιγότερο που θα άκουγαν θα ήταν ότι είναι δευτεράντζες, λούζερ, άμπαλοι. Ο Σκουρτόπουλος θα απειλείτο με απόλυση και απέλαση, ενώ κάπου μέσα στο χαμό κάποιοι θα κατηγορούσαν τον Γιάννη, που δεν πετάχτηκε (ένα πούρο δρόμος είναι) από τις ΗΠΑ να βοηθήσει την Εθνική.

Εθνική ντροπή, εθνική ξεφτίλα, θα είχαμε. Θα καταριόμασταν τις μπάλες που χάθηκαν στα τελευταία δύο λεπτά, θα πίναμε το αίμα του Βασιλόπουλου, που έγινε βάτραχος με μια αγκωνιά, θα λοιδορούσαμε τον Μπουρούση που ήλθε από την Κίνα να νιώσει λίγο Ευρωπαίος, θα λέγαμε πως γίνεται ο Μήτογλου να κόβεται από τη 12άδα στην ομάδα του και να φορά το εθνόσημο.

Για τον Σάκοτα και την ελληνικότητά του ευτυχώς δεν ακούστηκε κάτι. Είναι λευκός αφού και ξεγελά τα αλάνθαστα κατά τα λοιπά «ελληνόμετρα»…

Ο Γιάννης Αθηναίου χάρισε στην ομάδα την ηρεμία και στους βρικόλακες του ελληνικού Τύπου ένα ξενέρωτο Σαββατοκύριακο.

Θεία δίκη. Όχι μόνο υπάρχει αλλά γουστάρει τρελά την μπασκετική γαλανόλευκη. Πόσες ακόμη αποδείξεις θέλετε;

Ευτυχώς έρχεται η Δευτέρα των βλημάτων και δεν θα πλήξουμε. Θα πήξουμε στις σαχλαμάρες, ένθεν κακείθεν…

Προς το παρόν απολαύστε τη μπασκετάρα που παίζουν τα “δεύτερα” των Εθνικών στα προκριματικά.