Ήτανε πολιτικός μα έγινε σπουργίτι

Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη!

Εκεί ψηλά αγνάνευε τις καλαμιές στον κάμπο

είχε το νου του στο φακό “ρε μάγκα μου, θα λάμπω”.

Διαμαρτυρήθη ειρηνικώς και δεν κρατούσε πάλα

κρατήστε λίγο σύντροφοι κάπως καλά  τη σκάλα.

Γιατί σαν πέσει αυτός, τότε ποιος θα αρπάξει στο κρανίο

Να κάνει ντου ξημέρωμα στο Νομισματοκοπείο.

Βαστάτε ΜΑΤ τα άρματα ,τα γκλομπ και τις ασπίδες

δείτε λιγάκι ουρανό, χαζέψτε τις Περσείδες,

που όπου να΄ναι πέφτουνε στου Κέντρου τα δρομάκια,

η επανάσταση έρχεται, χτυπήστε παλαμάκια!