Ένα σύμβολο που ίσως ξεπεράσει σε αίγλη ακόμη και το σφυροδρέπανο. Σαν φτέρη αιολικής ενέργειας, στην οποία οι έυκπαμπτες λεπίδες είναι πιο αποδοτικές, πιο χρωματιστές και βγάζουν και μια έξτρα γκλαμουριά.

Με κυρίαρχο το κόκκινο, κατά βάση πράσινο και μια πινελιά μπλε. Το σύμβολο του Κινήματος Αλλαγής παρουσιάστηκε στο τέλος του Ιδρυτικού Συνεδρίου.

Τρία νέα παιδιά έκαναν την παρουσίαση του ανεβαίνοντας στο βήμα. Κάλεσαν τους συνέδρους να το κάνουν κτήμα όλων των πολιτών.

Και όχι μόνο. Κάνει και για το σπίτι, το εξοχικό, τη δουλειά, την πονηρή γκαρσονιέρα και για δίπλα στη μπανιέρα.

Συνεργάτες της κυρίας Γεννηματά εξηγούσαν πως «είναι το Ρόδον της ελπίδας με αναφορές στις αξίες και τις παρακαταθήκες της Δημοκρατικής παράταξης»
«Το Ρόδον σηματοδοτεί το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της παράταξης» είπαν χαρακτηριστικά.

Να το αναλύσουμε λίγο παραπάνω, διότι έχει σαφή σημειολογία.

Το ρόδο έχει τρεις κόκκινες πινελιές-κάποτε ήμασταν κομμουνιστές,

Το κέντρο του που  είναι πράσινο συμβολίζει το απώτατο παρελθόν: είναι ο παλιός πράσινος ήλιος, τότε που όλα στη χώρα ήταν νοικοκυρεμένα και τακτοποιημένα (αφού ήταν διορισμένα).

Το μπλε είναι το πρόσφατο παρελθόν, αλλά κυρίως και καίρια το εγγύς μέλλον.

Είναι το πέταλο που θα πατήσει ο Κυριάκος  για να προσφέρει απλόχερα λίγη εξουσία, ίσα για να γίνει το Κίνημα περισσότερο κινηματικό.

Γιατί αν το δούμε με περισσότερη φαντασία η φάση παραπέμπει στο μια πράσινο καρφί και μια στο μπλε πέταλο. Ως το τέλος, αλλά με καλούς για το λαό σκοπούς.

Αν πάλι το Ρόδο ιδωθεί στην ολότητά του, μοιάζει με τροχό ,που όσο γυρίζει δεν χορταριάζει.
Να σημειωθεί ότι η πρόταση εγκρίθηκε χωρίς ψηφοφορία. Γιατί καλές είναι οι δημοκρατικές διαδικασίες, αλλά αν ετίθετο στην κρίση των συνέδρων, ο καθένας θα έλεγε το μακρύ του,  το κοντό του και το πασοκικό του, για να αποδείξει πόσο καταρτισμένος είναι επικοινωνιακά.

Οπότε το Συνέδριο θα γινόταν διαρκές και θα τελείωνε το 2019 λίγο πριν τις εκλογές.