Αν τύχει και συναναστραφείτε κάποιον Υπουργό (οποιουδήποτε κόμματος) θα συνειδητοποιήσετε πως η αιτία που έφτασε εκεί δεν έχει καμία σχέση με τα ατομικά του χαρακτηριστικά ή την πραγματική αξία του: μια σειρά λόγων, με βασικότερο το έντονα κομματικό παρελθόν τον έφεραν σε θέση εξουσίας.

Τα κόμματα είναι μηχανισμοί υφαρπαγής ψήφων και όσοι εξ απαλών ονύχων συμμετέχουν και κινούνται μέσα σε αυτά το έχουν εμπεδώσει απόλυτα.

Έχουν επίσης (κακο)χωνέψει πως πολιτική είναι η διαχείριση των συμβόλων. Αυτό προσπαθεί να κάνει και ο αγαπημένος του twitter ΥΕΘΑ.

Αποδίδει τιμές στους Σαλανομινομάχους, κάνει υποναύαρχο την Μπουμπουλίνα, «σταυρώνει» τα πολεμικά αεροσκάφη.

Στοχεύει σε ένα κοινό που έχει πειστεί πως υπάρχει;

Ψαρεύει στα θολά νερά ξέρμπακα και ξεστρατισμένα ψηφαλάκια;

Σου λέει θα βρεθούν αγανακτισμένοι να πουν «σιχάθηκα τους πάντες, ας το ρίξω σε αυτόν που σέβεται τη Λασκαρίνα».

Κάνει και το κομμάτι του: είναι “σεβαστικός” με τους ήρωες.

Και ας μην κάνουμε λάθος: δεν είναι ο μόνος. Συστοιχίες πολιτικών ομάδων έχουν αναλάβει εργολαβικά την προάσπιση των ιδεωδών του Έθνους στα κοινωνικά δίκτυα.

Επικαλούνται τους προγόνους τους που πολέμησαν σε Μικρά Ασία, Αλβανία, Κύπρο. Λες και των υπολοίπων οι πατέρες και παππούδες έπαιζαν πεντόβολα και αμπάριζα, λες και δε συμμετείχαν σε εθνικούς, αλλά ατομικούς αγώνες.

Πλήθος ηρωικών ιστοριών έχει σχεδόν η κάθε ελληνική οικογένεια. Και από τουλάχιστον ένα “Άγνωστο Στρατιώτη”

Και απόλυτους ήρωες που σταμάτησε η γενιά τους σε αυτούς. Ίσως ευτυχώς, διότι δεν υπάρχει κανείς απόγονος σε ευθεία γραμμή να τους επικαλείται για να κάνει πολιτική καριέρα, με εφαλτήριο τη δόξα και την τιμή τους.

Ας αφήσουν λοιπόν οι επιτήδειοι τα ιστορικά πρόσωπα στη δοξασμένη υστεροφημία τους και ας αναλογιστούν αυτοί πόσες γραμμές θα πιάσουν σε ένα μελλοντικό βιβλίο Ιστορίας.  Ενδέχεται να γίνουν υποσημείωση, δεν είναι λίγο πράγμα.

Το μόνο που προκαλούν προς το παρόν είναι άπειρο γέλιο.

Γελάνε και τα πόμολα στο Πεντάγωνο, με αυτά που ακούν και βλέπουν.

Η διανοητικά λούμπεν πατριωτική παράταξη υπάρχει μόνο στους μπακαλίστικους και κουτοπόνηρους μικροκομματικούς σχεδιασμούς τους.

Κουμπουριές για “κουμπούρες”.

Ή διαφορετικά ας το κάνουν συστηματικά: από τον Κατσαντώνη μέχρι τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο και από τον Διογένη Ρωμανό μέχρι την Μαντώ Μαυρογένους, όλοι περιμένουν βαθμούς και ΦΕΚ.

Προσοχή μόνο με τον Παπάγο: μην τον κάνετε υποστράτηγο, έφτασε Αρχιστράτηγος.

Ιδιαίτερο χειρισμό  θέλει η Μεραρχία που πήγε στην Ουκρανία το 1919 να πολεμήσει τους Μπολσεβίκους. Μπορεί να προκληθεί κυβερνητική κρίση.