Θα μπορούσε να γίνει ένας μεγάλος σατιρικός συγγραφέας. Είχε όλα τα φόντα.

Φτάνει να είχε γεννηθεί δύο-τρεις δεκαετίες νωρίτερα.

Ο Θέμος συνέπεσε παραγωγικά πάνω στην πιο ξελογιάστρα δεκαετία, αυτή των 90΄s.

Κι αφού ήταν ο μόνος που απογειώθηκε μέσω μιας “μαύρης τρύπας”, εκεί που τα έγραψε όλα, που έκανε μόδα την ανάγνωση πρώτα της τελευταίας σελίδας, η νεαρά και άβγαλτη τότε τηλεόραση έπεσε νοκ-άουτ μπροστά του.

Ό,τι ήθελε,τα πάντα ΟΛΑ.

Τηλεοπτικά σόου για λαϊκή κατανάλωση. Την αφύπνιση των μαζών μάλλον την άφησε συνειδητά σε άλλους. Μαζί με την επανάσταση.

Το γυαλί δεν τον κατασπάραξε. Γνώρισε τρομερή επιτυχία, κάτι που θεωρείται περίπου ποινικό αδίκημα.

Προφανώς από λάθος στον επαγγελματικό του προσανατολισμό, έγινε και εκδότης. Έκανε λάθη εκεί, δεν ήταν από την πάστα των οσιομαρτύρων εκδοτών που έχουμε συνηθίσει…

Πέρα από την γνώμη του καθενός για τον Θέμο, θα έχει ενδιαφέρον να μάθουμε αν υπήρξε κάποιος/κάποια που δε γέλασε ποτέ με κανένα αστείο του.

Από εκεί και πέρα μια μαύρη τρύπα ΟΛΑ είναι τελικά, ας μην το γυρίσουμε στο φιλοσοφικό και στα “ματαιότης ματαιοτήτων”…