Μέσα στον πανικό και την ομίχλη του κορωνοϊού και ιδίως της τάσης που θέλει τα σπίτια να λάμπουν, να ακουμπάς το πλακάκι ή το ξύλο του δαπέδου και να τρίζει από καθαριότητα, η οποία και θέλει όποιος εισέρχεται μετά την ημίωρη άδεια σε αυτά να μπαίνει σε θάλαμο αρνητικής πίεσης, πριν καθαρίσει τα ρούχα του στους 90 βαθμούς Κελσίου και κάνει μπάνιο με ζεματιστό νερό, 4οχρονος εργένης είπε να απολυμάνει το σπίτι του, το χώρο του, το οχυρό του.

Βάζοντας στον κουβά σφουγγαρίσματος μαζί με το νερό ένα μείγμα, ένα “σχήμα” θα λέγαμε, ένα κοκτέιλ όλων των καθαριστικών που είχε σπίτι, αλλά και των άλλων που αγόραζε για εβδομάδες (1+1 δώρο) από χλωρίνη, ακουαφόρτε, μέχρι απορρυπαντικό ρούχων, αφρό ξυρίσματος ληγμένο (το τριμάρει το μούσι)  “παπί” για τις τουαλέτες, οδοντόπαστα και ζωμό από προχθεσινή σάλτσα, είδε προς έκπληξη του πως τα μπεζ πλακάκια του έγιναν άσπρα και μετά το πέμπτο χέρι πάλλευκα.

Το δυστύχημα για αυτόν είναι πως δε θυμάται ποια προϊόντα χρησιμοποίησε και κυρίως σε ποιες αναλογίες.

Το ευτύχημα είναι πως πλέον έχει απεριόριστο χρόνο να πειραματιστεί, για να ξαναβρεί τη φόρμουλα που ανακάλυψε σε μια σπάνια στιγμή οίστρου και εφευρετικότητας, την οποία και σκοπεύει να μοσχοπουλήσει στη χημική βιομηχανία, κάνοντας την τύχη του και σκοπεύοντας να βγάλει γούστα τρελά στη μετακορωνοϊκή εποχή.

Αν ακούσετε κάποιον να τραγουδά όχι στο μπαλκόνι, αλλά στο μπάνιο, παίζει να είναι αυτός.