Μόνο ερωτηματικά προκαλεί η δολοφονία (όχι εκτέλεση, έχει σημασία η σημειολογία) του δημοσιογράφου Γιώργου Καραϊβάζ.

Από χθες τα “λαγωνικά” του διαδικτύου κάνουν φύλλο και φτερό τις αναρτήσεις του Γιώργου Καραϊβάζ στο “κλαδικό” σχετικά με τα σώματα ασφαλείας  bloko, αλλά και τα ρεπορτάζ πολύκροτων υποθέσεων για τα οποία μιλούσε και τηλεοπτικά, προκειμένου να κάνουν “συνδέσεις” που μπορεί να μην έχουν σχέση με τη δολοφονία του, δημιουργούν όμως εντυπώσεις.

Είναι τεράστιος ο διεθνής αντίκτυπος του γεγονότος και όλα δείχνουν πως αποτελεί πρώτη προτεραιότητα για την Αστυνομία η εξιχνίαση της δολοφονίας.

Αν είναι ποινική και δεν έχει “άρωμα τρομοκρατίας” είναι πιθανό πως θα βρεθεί το κίνητρο και μάλιστα σύντομα.

Αίσθηση προκαλεί πως οι δολοφόνοι δεν είχαν καλύψει τα χαρακτηριστικά του προσώπου τους,  κάτι που σημαίνει πως οι φυσικοί αυτουργοί εκτελούσαν συμβόλαιο, αλλά και προφανώς έχουν λάβει τα μέτρα τους και για μην αποκαλυφθούν απομακρυνόμενοι τάχιστα από το σημείο του εγκλήματος, ομοίως και για να μην συνδεθούν με τους ηθικούς αυτουργούς.

Έχει την αξία του πάντως πως (εκτός των γραφικών γραφίδων) κανείς δεν μιλά για μια κατεύθυνση των ερευνών, για το πλαίσιο μέσα στο οποίο “επωάσθηκε” το έγκλημα.

Από το “κάποιος θύμωσε πάρα πολύ” μέχρι τη δολοφονία υπάρχει τεράστια απόσταση.

Αν η κάθε κόντρα δημοσιογράφου οδηγούσε σε θάνατο, θα είχαμε μια ντουζίνα θύματα κάθε μέρα.

Και ίσως είναι μια υπόθεση που θα ρίξει φως σε πράγματα και πρόσωπα που μένουν στη σκιά.

Δεν μπορεί να αποκλειστεί τίποτα, ακόμη και να ο στόχος να ήταν απλά “συμβολικός” για να στείλει ευρύτερα μηνύματα προς άλλους αποδέκτες.