Μεγάλος ηθοποιός, από αυτούς όμως που παίζουν μόνο δεύτερους ρόλους.

Βλέπετε δεν ήταν ζεν-πρεμιέ. Δεν θα μπορούσε με τους κανόνες του τότε κινηματογράφου να ήταν πρώτο όνομα.

Δεν βοηθούσε το παρουσιαστικό του. Δεν ήταν ούτε ο όμορφος, ούτε ο μοβόρος.

Αλλά στην ταινία “καλωσήλθε το δολάριο” ΄ήταν πρωταγωνιστής.

Έφτανε μόνο η σκηνή της παραίτησης. Μια από τις κορυφαίες στιγμές του ελληνικού κινηματογράφου, στην οποία ο Ορφέας Ζάχος δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας, υποδυόμενος έναν πρώην Νομάρχη, που δυσκολεύεται να προσαρμοστεί στην εργασιακή πραγματικότητα κατά την οποία δεν κατέχει δημόσιο αξίωμα.

Οι τιποτένιοι!

Οι τυχάρπαστοι!

Οι αναλφάβητοι!

Οι απαίδευτοι!

Κι αφού είμαστε όλα αυτά, τα βρόντηξε όλα κάτω κι έφυγε.

Ένας άνθρωπος χαμηλών τόνων, που ήθελε να τον θυμούνται για τις ερμηνείες του.

Έφυγε πλήρης ημερών, έχοντας κερδίσει τον παντοτινό θαυμασμό μας για το τεράστιο υποκριτικό του ταλέντο!

Και μην ξεχνάτε ποτέ όσο ψηλά κι αν φτάσετε κάποτε, πως όταν αυτός ήτο Νομάρχης, εσείς ήσασταν απλοί υπαλληλίσκοι.