Πρόκειται για μια κατηγορία εγκλημάτων που συγκλονίζουν όταν συμβαίνουν, είναι περιπτώσεις που δεν της χωρά ο ανθρώπινος νους.

Τι είναι η Παιδοκτονία;

Η Παιδοκτονία ως πράξη, είναι η Ανθρωποκτονία εκ προθέσεως που πραγματοποιείται από τον έναν ή και τους δύο γονείς (κατά συναυτουργία) και έχει ως αποτέλεσμα την πρόκληση θανατηφόρας βλάβης. Αν και υπάρχει σαφής διαχωρισμός σχετικά με τις ηλικίες των θυτών και των θυμάτων, ωστόσο οι στατιστικές μελέτες ενοχοποιούν τις μητέρες ως υπεύθυνες για την δολοφονία νεογνών.

Ως ενέργεια θεωρείται η ειδεχθέστερη των εγκλημάτων κατά ζωής. Τα ερευνητικά δεδομένα δεν εμπλέκουν πολιτισμικούς ή κοινωνικό-οικονομικούς παράγοντες, ενώ όσο μικρότερο ηλικιακά είναι το παιδί τόσο αυξάνεται κλιμακωτά ο κίνδυνος τέλεσης της πράξης.

Η ομαδοποίηση των Παιδοκτονιών

Οι βασικές κατηγορίες συμπεριφορικής προσέγγισης απέναντι στα θύματα της Παιδοκτονίας έχει αναλυθεί από τον Resnick (1970).

-Η πρώτη κατηγορία, περιλαμβάνει και το μεγαλύτερο ποσοστό (48.9%). Αφορά την «Αλτρουιστική Παιδοκτονία» κατά την οποία κυριαρχούν εκλογικεύσεις βάση της πεποίθησης ότι ο κόσμος είναι επικίνδυνος και το παιδί δεν θα μπορέσει να επιβιώσει.

-Ακολουθούν η Παιδοκτονία που πραγματοποιούνται στα πλαίσια μίας οξείας Ψυχωτικής Διαταραχής (Επιλόχειος Ψύχωση) ή Συναισθηματικής Διαταραχής (Επιλόχειας Κατάθλιψης με ή χωρίς Ψυχωσικά στοιχεία) με ποσοστό 21.4%.

-Η τρίτη σε συχνότητα είναι λόγω ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης που συναντάται στο 13.7% εφόσον το παιδί θεωρείται αποτέλεσμα μίας μη αποδεκτής πράξης ή σχέσης.

-Στις δύο τελευταίες κατηγορίες ανήκουν τα ατυχήματα (12%) και λόγω εκδίκησης ή ζήλιας (3%).

Το Προφίλ των Γυναικών

Το προφίλ περιλαμβάνει γυναίκες νεαρής κυρίως ηλικίας. Στην πλειοψηφία τους είναι ανύπαντρες, με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο και απουσία ιστορικού προηγούμενων ποινικών αδικημάτων. Οι νεαρές μητέρες διακατέχονται από ενοχή και ντροπή εφόσον το παιδί έχει γεννηθεί εκτός γάμου. Η άμβλώση δεν αποτελεί επιλογή λόγω έλλειψης χρημάτων. Εμφανίζουν παθητική συμπεριφορά και επίπεδο συναίσθημα, ενώ αρνούνται τις συνέπειες της γέννησης μέχρι τον τοκετό.

Συμπερασματικά χαρακτηρίζονται από διαστρεβλωμένη αντίληψη της πραγματικότητας, αδυναμία ελέγχου της έντασης συναισθημάτων και έλλειψη γνωστικής ευελιξίας. Στις περιπτώσεις Επιλόχειας Κατάθλιψης ή Ψύχωσης, η παραληρητική διαταραχή οδηγεί σε έμμονες σκέψεις ή ψευδαισθήσεις με αποτέλεσμα την Παιδοκτονία.