Στη νότια Ουκρανία οι δυνάμεις του Πούτιν έχουν πλεονέκτημα, καταλαμβάνουν τη μια πόλη μετά την άλλη. Αυτό δείχνει πως οι Ουκρανοί μην έχοντας τη δυνατότηα να συντηρήσουν πολλαπλά μέτωπα ταυτόχρονα, έχουν επιλέξει να δώσουν τη μάχη των μαχών, στο Κίεβο.

Αν δεν πέσει η πρωτεύουσα, δεν θα έχει επιτευχθεί ο βασικός αντικειμενικός στόχος των Ρώσων, οι οποίοι παρά την κατακραυγή της διεθνούς κοινότητας συνεχίζουν, αλλά όχι ακριβώς ακάθεκτοι.

Το πολύ ψαρωτικό και τεράστιο σε έκταση ρωσικό κονβόι που θα έκλεινε τη θηλιά στο Κίεβο έχει κολλήσει.

Η μήκους 60 χλμ. φάλαγγα των ρωσικών στρατιωτικών οχημάτων δεν έχει καταφέρει να προχωρήσει το τελευταίο διήμερο, γεγονός που δείχνει, κατά μία άποψη, ότι οι Ρώσοι επιτελείς έπεσαν έξω στις προβλέψεις τους για αστραπιαία άλωση της ουκρανικής πρωτεύουσας, χωρίς να χρειαστεί να σταλούν ενισχύσεις.

Από την άλλη, η αντίσταση των Ουκρανών έχει ξεπεράσει κάθε προσδοκία. Μιας και κατάπαυση του πυρός δε διαφαίνεται στον ορίζοντα, τα πάντα θα κριθούν από τις εφεδρείες.

Σε ανθρώπινο κεφάλαιο και κυρίως σε αυτό που οι στρατιωτικοί ονομάζουν διοικητική μέριμνα ή επιμελητεία. Καύσιμα, πολεμοφόδια, φαγητό, νερό. Αυτά είναι τα βασικά και πολύτιμα στη σύρραξη και δεν είναι πάντα δεδομένα όπως είδαμε ως τώρα.

Με αυτά ως δεδομένα θα φανούν τις επόμενες μέρες τ αεξής: αν η Ρωσία έχει τους πόρους να επικρατήσει και κυρίως αν μπορούν να συνεργαστούν οι δυνάμεις της στο πεδίο της μάχης.

Από την άλλη και πέρα από τον ηρωισμό των Ουκρανών που είναι δεδομένος, μιας και είπαν όχι στην πανίσχυρη “αρκούδα” θα φανεί αν η βοήθεια από τη Δύση είναι ουσιαστική και όχι τυπική, ή μικρή για την περίσταση, αν είναι GAME CHANGER.

Σε κάθε περίπτωση διαβάζουμε αναλύσεις, ακούμε τα νέα καθημερινά, όλα είναι πιθανά εκτός από ένα πράγμα: να δοθεί στην ειρήνη μια ευκαιρία.

Το πρεστίζ της Ρωσίας της απαγορεύει να μην κάνει ούτε μισό βήμα πίσω.

Ίσως τα φρικτά να είναι μπροστά, να μην έχουμε δει ακόμη τίποτα.