Ξημέρωσε, ξημέρωσε,
κι ο Βέρτης τραγουδούσε
κι εγώ ξενύχτης περπατώ
και δίπλα μου αι μούσαι

Αχ, ψεύτικε ντουνιά
ας μην ξημέρωνε ΑΑΔΕ
ετούτο εδώ το βράδυ
γιατί μου τα ΄φαγε τα φράγκα μου
της νύχτας το σκοτάδι.

Ξεμέθυσα, ξεμέθυσα
και μου `φυγε η ζάλη,
ας ήταν στο μεθύσι μου
τα ευρώ μου να ΄χα πάλι