Πλειστηριασμοί και δανεικά είναι το τρίτο θέμα της επικαιρότητας.

Στην κορυφή ο πατήρ, του πατρός, ω πάτερ, πως τους δούλευες όλους για χρόνια;

Μήπως κάποιοι ήξεραν και έκαναν την κορόιδα;

Μήπως ήταν στο pay roll;

Η ιστορία της Κιβωτού είναι μόνο στην αρχή.

Δεύτερο θέμα στην επικαιρότητα είναι το Μουντιάλ που ως τώρα έχει ενδιαφέρον μόνο εξωαγωνιστικό. Και στη Βόρεια Κορέα θα έκανε το Παγκόσμιο Κύπελλο η FIFA, στην μακράν πιο κυνική δήλωση του επικεφαλής της.

Πάμε λοιπόν στον πλειστηριασμό πρώτης κατοικίας που μονοπωλεί, λόγω μιας περίπτωσης συνταξιούχου δημοσιογράφου.

Καταρχάς είναι ένα αποκρουστικό θέαμα η τσεκουριά στην πόρτα.

Δεύτερον όσο δεν καλύπτεται πλήρως η πρώτη κατοικία, αυτά θα υπάρχουν.

Βεβαίως όπως λένε οι δικηγόροι υπάρχουν πολλοί τρόποι να αποτρέψει κανείς τον πλειστηριασμό του σπιτιού του.

Όμως η ουσία είναι πως τα εγκλήματα είναι συστημικά.

Η χωρίς αντίκρισμα δανειοδότηση χωρίς εγγυήσεις της περιόδου 2000-2009 είναι αυτή που τη βρίσκουμε μπροστά μας.

Μια κυνική και κυκλική πορεία του χρήματος.

Οι τράπεζες μάζεψαν τρελά λεφτά από το Χρηματιστήριο. Τα έσπρωξαν με φόρα σε όσους περνούσαν απέξω, σε όσους έψηναν τηλεφωνικά, σε όσους μιλούσαν έστω μια λέξη ελληνικά, πήρε δάνειο και η κουτσή Μαρία, με όλο το σεβασμό σε όλες τις κουτσές και ας μην είναι Μαρίες.

Μετά είχαν προβλήματα στην ανακεφαλαιοποίηση και τις πληρώσαμε 3-4 φορές, ίσως και παραπάνω, κάπου χάθηκε το μέτρημα με τις απανωτές αλλαγές Κυβερνήσεων.

Τις σώσαμε, τις ξανασώσαμε, τις ξαναμανασώσαμε, ρίχνοντας το βιοτικό μας επίπεδο κατά 30-40%.

Χαλάλι τους, δεν μπορούσαμε να αφήσουμε τέτοια ιδρύματα να φουντάρουν.

Οι καλές Τράπεζες δεν παρέλειψαν να δανείσουν σε ελβετικό φράγκο. Έσπρωχναν τους δανειολήπτες προς την αυτή κατεύθυνση. Τα γατόνια ήξεραν πως δεν θα αποπληρωθούν ποτέ σε βάθος χρόνου αυτά τα δάνεια.

Τα εγκλήματα είναι διαχρονικά και συστημικά. Η περιπτωσιολογία ευνοεί επικοινωνιακούς σκοπούς, αλλά χάνεται το δάσος από λάθη.

Γιατί η δανειοδότηση για μια δεκαετία ήταν κάτι περισσότερο από έγκλημα. Ήταν λάθος.