Πακτωλό χρημάτων η παπαδιά, συγγνώμη η πρεσβυτέρα.

“Άιντε ρούσα* παπαδιά” που λέει ο στίχος από το δημοτικό τραγούδι, που εκτός από παραδοσιακό είναι και επίκαιρο, από τη ζωή βγαλμένο, με μερικές επεξηγήσεις εντός παρενθέσεως.

“Σαν πήρα ’ναν κατήφορο στην ά- στην άκρη το ποτάμι(ροής χρήματος)
και το ποτά- άντε ρούσα παπαδιά, και το ποτάμι  ήταν θολό

και το ποτάμι ήταν θολό, θολό κατεβασμένο,
σέρνει λιθάρια ριζιμιά, δέντρα ξεριζωμένα,
σέρνει και μια γλυκομηλιά τα μήλα (φράγκα) φορτωμένη”.

Βεβαίως από την άλλη αν το δει κανείς ψυχρά δεν υπάρχουν ράβδοι χρυσού, κάτι που κάνει την υπόθεση λίγο λαϊκιά, δεν θα έχει το σουξέ του Δελαφράγκα, αν και σε ακίνητα του ρίχνει η Κιβωτός. Κιβωτός ακινήτων ήταν μάλλον. Μια μεζονέτα παραθαλάσσια, ένας όροφος στον Κηφισό, ένα διαμέρισμα από εκεί, ένα οίκημα από δώθε, όλα κομπλάν τα είχανε, καμιά διακοσαριά και βάλε, όλα ήταν μοναδικά και έπρεπε να διασωθούν ως είδη ακινήτων.

Βεβαίως υπάρχουν και οι γραφικοί που αναρωτιούνται γιατί δεν έγιναν έλεγχοι από κανέναν. Δηλαδή οκ ο απλός κόσμος προσφέρει, δεν έχει τη δυνατότητα να ελέγξει. Τα ιδρύματα που έδιναν μύρια;

Οι αρμόδιοι φορείς;

Κανέναν δεν κινητοποίησε ο παράλογος πλουτισμός του ζεύγους;

Εδώ δύο τινά συμβαίνουν. Ή με τις δημόσιες σχέσεις του ο πατήρ του πατρός απέφευγε την ταλαιπωρία των ελεγκτικών μηχανισμών, ή υπήρχε σχέδιο να κατευναστούν τα πάθη και οι πόθοι των ελεγκτών;

Τίποτα δεν μπορεί όμως να γυρίσει πια το ποτάμι πίσω.

Τώρα θα ελεγχθούν μέχρι έκτης γενεάς πίσω, κάθε ευρώ και πόθεν και έσχες, διότι και το σύστημα πρέπει να απαντήσει στο αίσχος που εξυφάνθηκε κάτω από τη μύτη του, μέσα σε Πόρσε Καγιέν και υλικά για καγιανά, άντε ρούσα παπαδιά.

*Ρούσα σημαίνει ξανθιά, οπότε ας δούμε και υπό το αυτό πρίσμα τις παρεμβάσεις της.