Τα γκάλοπ αρχίζουν να αποκτούν νόημα και ουσία, μιας και βρισκόμαστε μερικές εβδομάδες προ των εκλογών.

Κι ενώ όλοι κοιτούν την πρόθεση ψήφου άντε και τον καταλληλότερο Πρωθυπουργό. Οι εκλογές αυτές έχουν το σπάνιο φαινόμενο οι δύο βασικοί διεκδικητές έχουν χρηματίσει Πρωθυπουργοί. Η τελευταία φορά που συνέβη ξανά αυτό ήταν στις εκλογές του 1993 με αντιπάλους τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη και τον Ανδρέα Παπανδρέου.

Αυτά με τα ιστορικά στοιχεία και τις όποιες αναλογίες μπορούν να αντληθούν 30 χρόνια μετά, το ζήτημα και το ζητούμενο και σε αυτές τις εκλογές είναι οι αναποφάσιστοι, το προφίλ των οποίων αναζητούν και αναλύουν τα κομματικά επιτελεία για να προσαρμόσουν τις τακτικές τους.

Με βάση τις απαντήσεις των ερωτώμενων στην πρόσφατη δημοσκόπηση της Alco θα αποτολμήσουμε να φτιάξουμε το προφίλ του αναποφάσιστου ψηφοφόρου ή μάλλον καλύτερα της αναποφάσιστης, μιας και υπερτερούν οι γυναίκες στους αναποφάσιστους.

Αν λοιπόν, τηρουμένων των αναλογιών και των στατιστικών ευρημάτων πάμε να φτιάξουμε ένα πρόσωπο, μία κατασκευή για τις ανάγκες κατανόησης των αναποφάσιστων θα λέγαμε τα εξής:

Η αναποφάσιστη είναι νεαρή γυναίκα 25-44 ετών, μένει εκτός Αττικής, με εισόδημα κάτω από 1000 ευρώ, αλλά πάνω από 700 €, ενώ αυτοτοποθετείται πολιτικά στον κεντρώο χώρο.

Έχει ένα εισόδημα διόλου αμελητέο, σε συνθήκες όμως ενεργειακής κρίσης και πληθωρισμού, ζορίζεται άσχημα να τα φέρει βόλτα.

Αν πάμε ένα βήμα παραπέρα, καταλαβαίνουμε πως πρόκειται για τη σύγχρονη εργαζόμενη γυναίκα, που τις περισσότερες φορές έχει οικογενειακές υποχρεώσεις, μικρά παιδιά ή γονείς που φροντίζει, συν το σπίτι της.

Μπορούμε να υποθέσουμε βάσιμα πως δεν παρακολουθεί μετά μανίας τις πολιτικές εξελίξεις, όχι μόνο από έλλειψη χρόνου αλλά και από την άποψη “όλοι ίδιοι είναι”.

Μάλλον παρακολουθεί με τρόμο όλο το τσουνάμι γυναικοκτονιών των τελευταίων ετών και προφανώς τα όποια επιδόματα  (ιδίως τα τακτικά )την αφορούν καλυτερεύουν έστω και λίγο τη θέση της.

Τέλος όλες οι πολιτικές στη δημόσια παιδεία την αφορούν άμεσα μιας και έχει τέκνα σε σχολική ηλικία, ενώ και στο κομμάτι της υγειονομικής περίθαλψης δίνει σημασία, ασφαλώς ότι αφορά τη δημόσια υγεία, τα παιδιατρικά Νοσοκομεία κτλ.

Μιας και είναι κατασκεύασμα η αναποφάσιστη ψηφοφόρος μας, δεν υπάρχει στην πραγματικότητα. Είναι ο μέσος όρος χιλιάδων γυναικών με τη δική τους προσωπικότητα, βιώματα, αξίες.

Ακόμη κι έτσι όμως αν ξαναδιαβάσουμε το προφίλ, θα κατανοήσουμε γιατί είναι λογικό πως είναι αναποφάσιστες.