Όσο ξετυλίγεται το κουβάρι του εγκλήματος στο λιμάνι, τόσο θα πέφτουμε από τα σύννεφα.

Αλήθεια αν στη θέση του Αντωνιού ήταν ένας κυριλέ κύριος, ένας Υφυπουργός, ένας Αντιπεριφερειάρχης, ένας Αντιδήμαρχος, έτσι θα φερόταν το πλήρωμα;

Τα βίντεο μίλησαν. Και δεν σηκώνουν καμία δεύτερη κουβέντα. Πρόκειται για δολοφονική ενέργεια που καμία σχέση δεν έχει με τα καθήκοντα τους.

Αλήθεια, αν απουσιάζει το Λιμενικό στο μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας, φανταστείτε τι γίνεται στα μικρά λιμάνια μιας νησιωτικής χώρας.

Βεβαίως το ψάρι έχει τα θέματα του από ψηλά. Μόνο έκπληξη δεν αποτελούν οι δηλώσεις του Υπουργού Μ. Βαρβιτσιώτη, που έχουν ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων.

Αντί ως πολιτικός προϊστάμενος του Λιμενικού να μας εξηγήσει την απουσία των αρμοδίων οργάνων, εξισώνει θύτες και θύματα, στην πιο ανόητη πολιτική δήλωση της δεκαετίας.

Αν ακούσει ένα θόρυβο σαν τρίξιμο, είναι από την αναπαυτική καρέκλα του γραφείου του.

Δεν υπήρχε χώρος για το Αντωνιώ. Όχι μόνο στο πλοίο, στη ζωή ετούτη. Γιατί οι θρασύδειλοι “λεβέντες” χτυπάνε κάθε Αντώνη που βρίσκουν στο δρόμο τους, ενώ κάνουν επικύψεις στον κάθε δήθεν.

Το τραγικό περιστατικό δεν το χωρά ανθρώπινος νους. Τακτική δουλέμπορων του 17ου αιώνα. Στη Δικαιοσύνη για βαριές ποινές χωρίς καμία επιείκεια.

Η όποια δικαιολογία για τους δράστες είναι και εκ του πονηρού. Το Νόμο τον έχουν ανάγκη οι αδύνατοι. Χωρίς λιμενικούς, ο Νόμος της Ζούγκλας καταδίκασε τον δύστυχο Αντώνη.