Τι το θες το φαραωνικό έργο του 2004;

Να θυμίζει τη μεγαλομανία μας, την κιτς αισθητική μας, το νέο Παρθενώνα της μίζας, ρεμούλας και προμήθειας.

Το στέγαστρο Καλατράβα είναι εκεί για να μας θυμίζει πόσα δις πετάξαμε για να διοργανώσουμε τους Ολυμπιακούς Αγώνες και μετά γίναμε Δανεία του Νότου.

Ήταν τότε που έγιναν όλοι μάνατζερ με το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, το γνωστό και ως ΠΔΕ από πίσω να σπρώχνει φράγκα ασταμάτητα. Ήταν ο εθνικός σκοπός. Χάθηκαν και τα πρώτα χρόνια, μετά πήγαμε στη λογική των απευθείας αναθέσεων για να προλάβουμε. Όχι τους Αγώνες, αλλά να φτιάξουμε μια νέα γενιά αποκλειστικά κρατικοδίαιτων επιχειρήσεων.

Γιατί να πεταχτούν κι άλλα 57 εκατομμύρια από το Ταμείο Ανάκαμψης και να μην πάνε σε πιο παραγωγικές επενδύσεις.

Είναι προφανές πως θα χρειαστούν κι άλλα λεφτά σε κάποια χρόνια.

Ερώτημα αδαούς. Είναι έγκλημα, εξυπνάδα ή βλακεία να συντηρείς κατασκευή με προβλήματα στατικότητας σε σεισμογενή χώρα;

Βγάλτε το πολλές φωτογραφίες, απαθανατίστε το στέγαστρο του Καλατράβα και στείλτε το στο χυτήριο.

Στη θέση του μπορεί να μπει ένα μνημείο για τα πεταμένα δις των Ολυμπιακών Αγώνων, μετά από διεθνή αρχιτεκτονικό διαγωνισμό, να το βλέπουν οι επερχόμενες γενεές για να θυμούνται τη συνταγή της χρεοκοπίας