Κάθεται σιγά σιγά η σκόνη από τις αυτοδιοικητικές εκλογές. Η επόμενη μέρα βρίσκει κερδισμένους και χαμένους στην κοινή μοίρα να συνεργαστούν για το καλό του τόπου και των απευθείας αναθέσεων, που δίνουν ευελιξία στη Διοίκηση.

Δύο τρία περιστατικά έχουν την αξία τους και αξίζει να καταγραφούν.

Στην Αθήνα κυρίως αλλά και αλλού το exit poll στο δεύτερο γύρο ήταν οι μαύρες σακούλες στο παραβάν. Αν έβλεπες πολλά κάποιου υποψηφίου ήταν ένδειξη πως δεν πάει καλά. Εννιά άτομα από διαφορετικά εκλογικά τμήματα επιβεβαίωσαν πως τα ψηφοδέλτια του Δούκα είχαν πάει στην κάλπη, όχι στα απορρίμματα.

Στους καταυλισμούς των Ρομά στην Περιφέρεια έγινε “μάχη” και μαθαίνουμε πως ακόμη και γνωστοί πολιτικοί εμφανίστηκαν για να νουθετήσουν τους εκλογείς. Ίσως μάλιστα να τους έκαναν ανάλυση της επενδυτικής βαθμίδας σε σχέση με το παρεμπόριο.

Τέλος, έπεσε πολλή θεσμική γκρίνια στο κυβερνών κόμμα. Κάτι το 13+3, κάτι η απώλεια των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης, σήκωσαν πολλή βοή, ιδίως Κυριακή βράδυ και Δευτέρα.

Αποφασίστηκε η φυγή προς τα μπρος με Μέση Ανατολή, επενδυτική βαθμίδα, ακρίβεια και άλλα λόγια να αγαπιόμαστε.

Η αυτοκριτική δεν ήταν ποτέ το φόρτε της ΝΔ. Η αναφορά στις αλαζονικές συμπεριφορές κρίθηκε πως είναι υπεραρκετή για την ώρα.

Η αλήθεια είναι πως κάτι χαζοχαρούμενα υφάκια κόπηκαν, υπό τη χλεύη των ψηφοφόρων, κάποιοι Λουδοβίκοι πήραν ρεπό, ίσως το αποτέλεσμα της β΄ Κυριακής των Περιφερειακών να αποδειχτεί σοφό. Κάπως τραβηγμένο να μιλάμε για κυβερνητική φθορά, ήταν όμως αναμφίβολα μια προειδοποίηση της κοινής γνώμης πως δεν έχει κανείς λευκή επιταγή να κάνει και να λέει ό,τι γουστάρει.

Το κακό με τη φθορά είναι πως δεν τη θέλει να την αποδεχτεί κανείς. Αγνοεί τα πρώτα σημάδια της και ασχολείται μαζί της όταν είναι πλέον μη αναστρέψιμη…