Εθνική υπερηφάνεια γέμισε τα στήθη 20 εκατομμυρίων Ελλήνων (11 εντός και άλλων 9 εκτός της επικράτειας) η γεμάτη συμβολισμούς υπόκλιση του Έλληνα ΥΠΕΞ τόσο στο αεροδρόμιο, όσο και στο Προεδρικό Μέγαρο.

Ο Γεραπετρίτης έπαθε Λαφαζάνη, που είχε υποκλιθεί στον επικεφαλής της Gazprom. Αλλά ο Λαφ είναι διεθνιστής και τότε, το 2015, θα μας έσωζε το ξανθό γένος από τα δυτικά πιράνχα.

Στη ΝΔ που λένε πως είναι και μπατριώτες τι γίνεται;

Τα πράγματα είναι απλά και δε χωρούν μεγάλες αναλύσεις.

Αυτό είναι το πολιτικό προσωπικό της χώρας. Έχει μάθει να υποκλίνεται στους ισχυρούς. Έτσι πήγε μπροστά, έτσι πήρε καρέκλες βουλευτικές κι υπουργικές. Κι αυτό αφορά σχεδόν όλους.

Ο Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας συμπεριφέρθηκε σαν τοπικός μπέης Αθηνών που προσκυνά το Σουλτάνο.

Μια φωτογραφία είναι χίλιες λέξεις. Τελεία. Κι ας λένε οι συμπαθούντες τον Γεραπετρίτη ό,τι θέλουν. Μόνο πως 19,74 μοίρες ήταν η υπόκλιση στο Σουλτάνο σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, δεν έχουν πει. Δεν είναι θέμα συμπάθειας. Είναι θέμα ρόλου.

Μπορεί κανείς να φανταστεί τον Δένδια να υποκλίνεται;

Και το γράφω χωρίς να μου είναι ιδιαιτέρως συμπαθής ο Δένδιας. Έχει όμως ένα κύρος ο άνθρωπος. Ξέρει να σταθεί. Κατανοεί το βάρος της θέσης του.

Αλλά αφού έχει γίνει Υπουργός ο κάθε τυχάρπαστος την τελευταία δεκαετία, όλα αυτά είναι λογικά και αναμενόμενα.

Η πολιτική είναι συμβολισμοί. Και οι κεφαλές του τόπου δεν πρέπει να γέρνουν, εκτός και αν πρόκειται για τον Γέρνα-πετρίτη.

Γερναπετρίτης λοιπόν. Έδωσε μια απάντηση στους εσωκομματικούς του αντιπάλους που τον προσφωνούν για χάζι “Τερναπετρίτη”.

Κατά τα λοιπά ο ανασχηματισμός θα ήταν κάποια λύση. Να βρούμε ανθρώπους να υπηρετήσουν τον ελληνικό λαό, την αξιοπρέπεια του, το παρόν και το μέλλον του, όχι τις καριέρες τους.