Δεν έχουν συνέλθει οι οπαδοί, οι φίλαθλοι και οι φίλοι του Ολυμπιακού. Όσο το 2004 ήταν γαλανόλευκο, τόσο το 2024 είναι ερυθρόλευκο.

Σε όλα τα αθλήματα. Κι αν ο μπασκετικός Θρύλος είναι συνεπής στο ραντεβού του στο F-4, ο ποδοσφαιρικός δεν είχε να επιδείξει τίποτα.

Μία σπάνια συνθήκη, η φετινή ευρωπαϊκή πορεία του Ολυμπιακού του Μεντιλίμπαρ, κάτι που υπήρξε για χρόνια ανέκδοτο, πολύ πριν το Μετρό Θεσσαλονίκης.

Όμως ο σύλλογος του Πειραιά κατάφερε το αδιανόητο, μπαίνοντας σφήνα σε τελικό ευρωπαϊκής διοργάνωσης. Της τρίτης τη τάξει θα πείτε.

Όμως τους τελικούς τους μονοπωλούν εδώ και χρόνια οι 4 μεγάλες χώρες (η Γαλλία δεν είναι μεγάλη ποδοσφαιρικά). Ισπανικές, γερμανικές ιταλικές και αγγλικές ομάδες.

Μία σπάνια συνθήκη και μια σπάνια συγκυρία. Πάρει δεν πάρει τον τελικό, η ιστορία έχει γραφτεί. Η Φιορεντίνα ήταν και πέρυσι φιναλίστ, προφανώς και το θέλει όσο τίποτα. Πρόπερσι η Ρόμα του Special One το σήκωσε στην Αλβανία και ο οποίος αν και έχει πάρει τα πάντα το πανηγύρισε έξαλλα.

Οπότε η συμμετοχή του Ολυμπιακού στον τελικό της OPAP Arena, είναι έκπληξη αντίστοιχη, ανάλογη, ίσης αξίας με αυτή του 2004. Απλά σε συλλογικό επίπεδο, που έχουμε να πάμε από το “σταθμό” του Γουέμπλεϊ και το πολύ μακρινό 1971.

Ναι, είχε και τύχη ο Ολυμπιακός. Παίζοντας πολλά ματς όσα βάλουμε κι όσα φάμε (1-4, 1-6 με Μακάμπι, 3-2 με Φενέρ, 2-4 με τη Βίλα) έπαιξε δύο ματς προσηλωμένος στην τακτική και στο να ελέγξει το ρυθμό του αγώνα.. Το 1-0 που τον πήγε στα πέναλτι με τη Φενέρ και καθάρισε ο μεγάλος Τζολάκης και κυρίως το 2-0 με την ομάδα του Έμερι στο Φάληρο.

Ο Ελ Κααμπί έχει βάλει φέτος πιο πολλά γκολ στην Ευρώπη από ότι η ΑΕΚ την τελευταία τριετία!

Η τρελή πορεία του Ολυμπιακού, αλλά και οι βαθμοί που μάζεψε ο ΠΑΟΚ όλη τη σεζόν, εκτοξεύουν τη χώρα στη βαθμολογία και παίζει να έχουμε δύο στο Τσου Λου από το 2025-2026. Μια μυθική χρονιά, τα αποτελέσματα της οποίας θα είναι η βάση της βαθμολογίας της χώρας για την επόμενη πενταετία.

Τι σημαίνουν όλα αυτά. Επενδύσεις, ενδιαφέρον από τους φιλάθλους, χορηγίες, λεφτά με ουρά στα ταμεία των ομάδων.

Αυτά είναι όμως τα τεχνοκρατικά. Ο Ολυμπιακός ως η κατεξοχήν λαϊκή ομάδα της χώρας (και ο ΠΑΟΚ στο βορρά) σκόρπισε ντελίριο ενθουσιασμού, κλάματα χαράς και μια μεγάλη περηφάνεια στους φιλάθλους του.

Που καταλαβαίνουν τη μοναδικότητα της στιγμής, Την ιστορικότητα της πορείας. Την ποδοσφαιρική “φουρνιά” τη διοίκηση και τον κόουτς που έκαναν το αδιανόητο μέχρι πριν λίγες εβδομάδες πραγματικότητα.

Γιατί έρχονται κάποιες στιγμές οριακές σαν αυτή, που τα όνειρα εκδικούνται!

Για όλα αυτά τα χρόνια που χάθηκαν οι πορείες! Από λάθη, από παραλείψεις και κυρίως στις καθυστερήσεις!

Ίσως (το απευχόμαστε) και για ακόμη τόσα!