Μετά από κλαυθμούς, οδυρμούς, αναστεναγμούς, συνέδρια, ντιμπέιτ, διασπάσεις, νέα κόμματα, αξιωματική αντιπολίτευση το ΠΑΣΟΚ (ίσως όχι για πολύ) έχουμε επικεφαλής στην Αντιπολίτευση.

Και μάλιστα δυο παλιούς. Ο Ανδρουλάκης έχει πέσει με τα μούτρα να βρει βηματισμό σοβαρής κριτικής, αν και με το μισό ΠΑΣΟΚ στην Κυβέρνηση δυσκολεύεται. Γιατί η ΝΔ έχει απορροφήσει όλο το πάλαι ποτέ λεγόμενο εκσυγχρονιστικό μπλοκ. Σε πρόσωπα, σε ιδέες, σε στάσεις, σε συμπεριφορές. Πάει καλά δημοσκοπικά, μένει να δει αν θα το κεφαλαιοποιήσει τώρα που τέλειωσε το δακρύβρεχτο σίριαλ “ο κόκκινος καναπές της Κουμουνδούρου”.

Εκεί λοιπόν στα ψηλά με θέα την Πειραιώς έρχεται ο Σωκράτης Φάμελλος, μια λογική επιλογή από όσους έμειναν ΣΥΡΙΖΑ. Πήγαν 70 χιλιάδες άνθρωποι να ψηφίσουν, όταν πέρυσι ο Κασσελάκης πήρε μόνος του 66 χιλιάδες και κάτω από 30%.

Ο ΣΤΡΥΖΑ μίκρυνε, το λένε όλοι, το θέμα είναι να σώσει ό,τι σώζεται. Όταν εν ενεργεία βουλευτές αδιαφορούν για την κάλπη, είναι σημάδι πως ο φραξιονισμός και οι αποκλεισμοί, ενόχλησαν ένα μεγάλο κομμάτι των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Σωκράτης Φάμελλος έχει δείξει ως επικεφαλής της ΚΟ σοβαρότητα και υπευθυνότητα. Δύσκολο το έργο του αναμφίβολα, τώρα που το Κίνημα Δημοκρατίας είναι γεγονός.

Είναι περίπου βέβαιο πως θα κοιτάξει να ξαναφέρει τη Νέα Αριστερά ξανά πίσω στην παλιά. Αυτό και μόνο αν καταφέρει θα έχει ξεκινήσει με τους καλύτερους οιωνούς.

Όσον αφορά την Κυβέρνηση, τα πράγματα αλλάζουν. Η εποχή που η καλύτερη αντιπολίτευση γινόταν από στελέχη της τελείωσε.

Τέλος το μονότερμα και άρα αν δε λάβει μέτρα για τους καλαμοκαβαλάρηδες στη σύνθεση της θα δει ακόμη χειρότερες δημοσκοπήσεις.

Δεν είναι η απουσία αντιπολίτευσης η αιτία αποσυσπείρωσης, είναι πολλές δευτερεύουσες πολιτικές που ξενερώνουν ένα σημαντικό κομμάτι του 41% του 2023.

Αντί να κλείνει μέτωπα, ανοίγει νέα.

Αντί για σύνθεση, πάμε στο λιβάνισμα.

Τα κόζια όμως αλλάζουν, επιτέλους για το Πολίτευμα έχουμε Αντιπολίτευση!