Κανείς δεν είδε, δεν άκουσε.

Φιλήσυχοι, οικογενειάρχες, άτομα υπεράνω πάσης υποψίας.

Να βρούμε σύννεφο να πέσουμε;

Τα εν οίκω μη εν δήμω, αλλά αν ήταν κάθε φορά που μια ζήλια ή ένα κέρατο σε ζευγάρι οδηγείτο σε ανθρωποκτονία δε θα είχε μείνει άνθρωπος πάνω στον πλανήτη γη.

Η νέα γυναικοκτονία με το πτώμα στο πατάρι, θα μονοπωλούσε την επικαιρότητα αν δεν υπήρχε η υπόθεση του αστυνομικού και της συζύγου του που φέρονται να κακοποιούσαν από κοινού τα παιδιά τους.

Εδώ το πράγμα αλλάζει μιας και πρόκειται για δημόσιους λειτουργούς και μάλιστα ένοπλους.

Κανείς δεν είδε, δεν άκουσε;

Πόσοι έκαναν τα στραβά μάτια, πόσοι είπαν που να μπλέκεις τώρα, πόσοι σε τελική ανάλυση δεν έκαναν σωστά τη δουλειά τους;

Οι ευθύνες θα αποδοθούν μας λένε σε όσους ενήργησαν για να συγκαλύψουν την “πολυσύνθετη” προσωπικότητα και τις έκνομες ενέργειες του αστυνομικού.

Με αυτούς που παρέλειψαν να ασκήσουν τα καθήκοντα τους δε θα ασχοληθούμε ποτέ.

Αυτό που μας νοιάζει ήταν αν ήταν βύσμα αριστερού ή δεξιού “βολευτή”, αριστερού ή δεξιού μπάρμπα στην Κορώνη.

Έχουμε ένα συνεχιζόμενο εμφύλιο από το 1915 είπε πρόσφατα μια ιστορικός, νομίζω η κυρία Ευθυμίου.

Αν σκεφτείτε πως πριν από 16 χρόνια, ένας άλλος αστυνομικός την είδε σερίφης, σκοτώνοντας έναν 15χρονο δεν είμαστε μακριά από αυτή τη διαπίστωση. Ιδίως με όσα ακολούθησαν και εξακολουθούν να συμβαίνουν επετειακά αλλά και όχι μόνο.