Για να θυμούνται οι παλιότεροι και να μαθαίνουν οι νεότεροι. Αγνά χρόνια, μνημονιακά, όμορφα.

Το απόλυτο χιτ των γιορτών με Καμίνη ήταν αναμφίβολα η ρόδα του Συντάγματος.

Τότε που νικήθηκαν τα πιστοποιητικά ασφαλείας και οι περιττές γραφειοκρατίες.

Τα Χριστούγεννα του 2016 για να αντιμετωπιστεί η κατωφέρεια της πλατείας έβαλαν τάκους και λέγαμε τότε “άρα δεν γέρνει, αλλά επιβάτη δεν παίρνει…”

Και βέβαια ούτε η νέα δημοτική αρχή, του κου Δούκα τόλμησε να επαναλάβει το θρίαμβο Καμίνη.

Κάποια πράγματα είναι ανεπανάληπτα.

Ήταν κάτι περισσότερο από μια ρόδα. Οι Αθηναίοι και λοιποί τουρίστες και επισκέπτες δεν χόρταιναν να την κοιτάζουν.

Παρατηρήθηκαν φαινόμενα στέρησης όταν έχαναν τη ρόδα από το οπτικό τους πεδίο: αληθινή εξάρτηση.

Ο Γιώργος Λεμπέσης τα έχει πει εδώ και χρόνια.

Λεμπέση θα λέτε και θα κλαίτε. Σας τα λέγαμε εμείς δεν ακούγατε.

Είμαστε εντάξει, εντάξει είμαστε, τα πάντα όλα.