Δε σταματούν τα αυτογκόλ στην Κυβέρνηση, που πραγματικά είναι πλήρως απορρυθμισμένη και με εμφανείς πλέον τις προσωπικές ατζέντες.

Έχει την πλάκα του πως οι δελφίνοι συνωστίζονται: αρχίζουν ανοιχτά να φωνάζουν παρών για την επόμενη μέρα, αν και αυτή δε φαίνεται καθόλου στον ορίζοντα!

Μην τυχόν και δεν ξέρουμε τις αρχηγικές φιλοδοξίες τους!

Εκτός αν ξέρουν κάτι και μας το κρύβουν!

Εμείς θα μείνουμε στις ευχές που ανταλλάσσουν μεταξύ τους, τύπου καλό Πάσχα και του Κρόνου (αυτόν δεν τον καθάρισε ο Δίας;)

Με βάση τα δημοσκοπικά δεδομένα αλλά και τον κατακερματισμό και την έλλειψη ηγέτη της αντιπολίτευσης με πρωθυπουργικά στοιχεία, το κυρίαρχο σενάριο για τις ερχόμενες εκλογές όποτε κι αν αυτές γίνουν (μπορεί και το 2026;) είναι πρώτη ΝΔ με διαφορά, χωρίς όμως αυτοδυναμία.

Οπότε θα κινηθούν να ρίξουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη που θα κερδίσει τρίτη φορά εθνικές εκλογές, μετά από 7-8 χρόνια διακυβέρνησης, που σημαίνει καταρχάς φθορά;

Προς τι ο πληθωρισμός παροχών προς τα σώματα ασφαλείας;

Καίγονται για τα σταυρουδάκια;

Είναι συνδικαλιστές των ενστόλων και όχι Υπουργοί;

Το Μαξίμου επικοινώνησε τη δυσαρέσκεια του και κάτι παραπάνω θα ξέρει για τις γέφυρες και τις διαβεβαιώσεις που έδωσαν ορισμένοι προ του ανασχηματισμού όταν πίστεψαν πως κινδύνευε η καρεκλίτσα τους.

Συμφωνούν όμως πολλοί για τις αυξήσεις και αυτό είναι σημαντικό.

Όπως συμφωνούσαν και για τις μειώσεις μέσα στα Μνημόνια, έχοντας ψηφίσει όλες τις διατάξεις που φτωχοποίησαν τους εργαζόμενους συνολικά – και τους ένστολους για τους οποίους τώρα κόπτονται.

Η Κυβέρνηση είναι χάλια λοιπόν, αλλά η Αντιπολίτευση είναι χειρότερη!

Στο ΠΑΣΟΚ τσακώνονται με τον Ανδρουλάκη να πρέπει να θεσμοθετήσει ετήσιες εκλογές για να έχει 9 μήνες χωρίς αμφισβήτηση.

Στον ΣΥΡΙΖΑ βλέπουν το φάσμα του 3%.

Η Ζωή απολαμβάνει τη δεύτερη θέση, που ήρθε μιας και ο κόσμος νιώθει το κενό αντιπολίτευσης από τους λοιπούς.

Στο μυαλό του κόσμου η Ζωή είναι συνεπής προς αυτά που πιστεύει. Δεν έκανε ούτε κωλοτούμπες, ούτε τετραγώνισε τον κύκλο.

Αυτό είναι λοιπόν που σώζει την Κυβέρνηση, η μη ύπαρξη εναλλακτικής πολιτικής λύσης προς το παρόν.

Κάπως έτσι για να πούμε την αλήθεια γράφτηκε και η πολιτική ιστορία από το 2019 και μετά. Η ΝΔ βρήκε απέναντι της τον φθαρμένο από τη δική του διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, αποδυναμωμένο και με την ίδια ηγεσία.

Παίζουν δηλαδή χρόνια ουσιαστικά χωρίς αντίπαλο και κινδυνεύουν να βγουν δεύτεροι.

Δεν το λες και επιτυχία…